Poëzie

Ik denk dat ik vandaag een nieuwe kant van mezelf heb leren kennen. Naar aanleiding van de gedichtendag van vandaag heb ik een aantal mooie gedichten gelezen op diverse blogs en er een aantal gehoord op een vlog. Het ene gedicht al moeilijker dan het andere of het één weemoediger of meliger dan het andere, maar mede hierdoor heb ik snel enkele boeken doorsnuffeld die hier al lang in onze bibliotheek staan en waarvan ik dacht dat ze er alleen maar stonden om de muren weg te steken.

Ik was een half uurtje van de wereld en moet zeggen poëzie kan me raken.

Gedicht(endag)

Winter. Je ziet weer de bomen
door het bos, en dit licht
is geen licht maar inzicht:
er is niets nieuws
zonder de zon.

En toch is ook de nacht niet
uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt
is het nooit volledig duister, nee,
er is de klaarte van een soort geloof
dat het nooit helemaal donker wordt.
Zolang er sneeuw is, is er hoop.

Dank u wel  Meneer de Coninck Herman