Scherven brengen geluk…

zeggen ze toch. Dan ga ik vanaf vandaag massa’s geluk hebben. Immers deze nacht, rond drie uur hoorde ik een geklingel van jewelste beneden. Werd er ingebroken en aldus een venster kapot geslaan? Neen, dat kan toch niet – dubbel glas klopt men zo maar niet kapot meen ik te weten. Wat zou er dan gebeurd zijn vroeg ik mij af. Mijn gedachten dwaalden af naar de visbokaal van blub en blob. De poes was nog in huis en die had zich de laatste dagen al graag laten zien terwijl ze met haar pootje in de visbokaal zat.
Toen ik beneden kwam zag ik een grote plas water op de grond, hoorde ik het water vanop het aanrecht op de grond druppen en lagen de visjes als een bende weerlozen op de grond te spartelen. Op één of andere manier was de visbokaal dus op de grond gekomen. Ik heb dan snel water laten lopen in de wasbak om de visjes nog enige overlevingskans te geven. De poes werd bij het nekvel genomen en buiten gezet. Was zij de dader?
Anderhalf uur later was alles opgeruimd en kon ik terug naar boven alwaar ik nog even zou slapen.
Er is één ding wat ik vandaag alvast niet meer moet doen en dat is dweilen in de living.

Aan sommigen van mijn lezers, tot vanavond!