Bedelaars – sukkelaars

Bij snarf las ik een postje over de bedelaars in de gangen van Brussel Centraal.
Net zoals hem loop ik ook zo een tiental maal per week door die gangen..
Op een bepaalde manier heb ik het lastig om al die bedelaars niets te geven. Het knaagt een beetje aan mijn geweten.
Dus :
Dagelijks geef ik wel iets aan zo een bedelaar. En dagelijks is dat aan dezelfde persoon.
Deze persoon zie ik daar reeds omstreeks acht uur ‘s morgens staan. Als ik terug naar huis ga, en dat is dan meestal rond vijven dan staat die man er nog. Hij heeft een baard, en draagt tijdens deze koude dagen een oude versleten sjaal en muts. Rond zijn waarschijnlijk-niet alle dagen gewassen lichaam-draagt hij een bruine jas.
Komende van het station naar de metro toe staat hij op de rechterkant.
Als ik ‘s avonds even de tijd heb, dan stop ik bij hem en maak een snel praatje.
En toch stel ik mij de vraag : moest ik die man nu bijvoorbeeld een verse croissant geven, zou hij die dan even graag aanvaarden als mijn eurocenten?

Soit, het bedrag dat ik in zijn kartonnen bekertje gooi varieert van een 20 eurocent tot 1 euro. Te zien wat ik in mijn kleingeldzakje zitten heb.

Wat ik mij ook afvraag : bijna elke werkdag loop ik wel eens door de nieuwstraat te Brussel. Daar zitten dan een aantal personen gewoon op de grond en meestal hebben die een baby in de armen. Zouden dat echte babietjes zijn? Want blijkbaar slapen die wezentjes altijd maar.

Tegenwoordig komen andere bedelaars zelfs eens aan je jas trekken om centen te vragen.
Zo maakte ik mee dat een meisje aan mijn jas trok en geld vroeg. Ik haalde mijn portefeuille boven en gaf haar het enigste muntstuk dat ik zitten had. Een stuk van twee euro. Achteraf maakte ik mij de bedenking dat dit wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn. Of zou dit een overdreven gedachte zijn van mij?

[tags]bedelen, bedelaars, brussel[/tags]

De jaren 80 – Music for life

In mijn zoektocht naar welk nummertje ik zou aanvragen voor de music for life actie van studio brussel kwam ik opeens in de jaren tachtig terecht. Onlangs kwam ik door een parfum ook al eens in de jaren 80 terecht.

Ik moet een jaar of zeventien geweest zijn toen dit nummer een hit was in de discotheek die we toen frequent aandeden.

Voor diegenen die zich aangesproken voelen om mee te zingen :

Va tanguer sur le parquet ciré
Les violons ça fait rêver
Les yeux dans les yeux fais les tourner
et fais-toi désirer
Toi qui connais si bien le cœur des femmes
Tous les mots qui les enflamment
Elles qui le temps d’un tango se damnent
Frémissantes et parfumées
Toi, tu sais où les trouver

{Refrain:}
Les divas du dancing
Les divas du dancing
Les cinglées du mambo
Celles qu’on ne verra jamais dans les discos
Les fanas du saxo
Les fêlées du passo
Celles qui pensent encore au temps du Mikado
Les divas du dancing
Les divas du dancing

Danse,
Entends-tu leur désir murmurer
Le bando ça fait rêver
Fais les mourir le temps d’un baiser
Sans l’ombre d’un palmier
Toi qui fais brûler la chair des femmes
Sans jamais donner ton âme
A celles qui sous ton regard se pâment
Frémissantes et parfumées
Toi tu sais où les trouver

Les divas du dancing
Les divas du dancing
Corps sérés cœurs glacés
Elles gardent de toi un peu de gomina
Sur le bout de leurs doigts
Quand elles ont caressé
Cette nuque bleue qu’elles aiment embrasser
Les divas du dancing
Les divas du dancing

Sans jamais donner ton âme
Sans jamais verser de larmes

En U, welk nummertje heeft u aangevraagd of denkt u aan te vragen?

[tags]jeugdsentiment, music, philippe cataldo, music for life, stubru, stu bru, goede doel[/tags]