Bedelaars – sukkelaars

Bij snarf las ik een postje over de bedelaars in de gangen van Brussel Centraal.
Net zoals hem loop ik ook zo een tiental maal per week door die gangen..
Op een bepaalde manier heb ik het lastig om al die bedelaars niets te geven. Het knaagt een beetje aan mijn geweten.
Dus :
Dagelijks geef ik wel iets aan zo een bedelaar. En dagelijks is dat aan dezelfde persoon.
Deze persoon zie ik daar reeds omstreeks acht uur ‘s morgens staan. Als ik terug naar huis ga, en dat is dan meestal rond vijven dan staat die man er nog. Hij heeft een baard, en draagt tijdens deze koude dagen een oude versleten sjaal en muts. Rond zijn waarschijnlijk-niet alle dagen gewassen lichaam-draagt hij een bruine jas.
Komende van het station naar de metro toe staat hij op de rechterkant.
Als ik ‘s avonds even de tijd heb, dan stop ik bij hem en maak een snel praatje.
En toch stel ik mij de vraag : moest ik die man nu bijvoorbeeld een verse croissant geven, zou hij die dan even graag aanvaarden als mijn eurocenten?

Soit, het bedrag dat ik in zijn kartonnen bekertje gooi varieert van een 20 eurocent tot 1 euro. Te zien wat ik in mijn kleingeldzakje zitten heb.

Wat ik mij ook afvraag : bijna elke werkdag loop ik wel eens door de nieuwstraat te Brussel. Daar zitten dan een aantal personen gewoon op de grond en meestal hebben die een baby in de armen. Zouden dat echte babietjes zijn? Want blijkbaar slapen die wezentjes altijd maar.

Tegenwoordig komen andere bedelaars zelfs eens aan je jas trekken om centen te vragen.
Zo maakte ik mee dat een meisje aan mijn jas trok en geld vroeg. Ik haalde mijn portefeuille boven en gaf haar het enigste muntstuk dat ik zitten had. Een stuk van twee euro. Achteraf maakte ik mij de bedenking dat dit wel eens gevaarlijk zou kunnen zijn. Of zou dit een overdreven gedachte zijn van mij?

[tags]bedelen, bedelaars, brussel[/tags]

6 thoughts on “Bedelaars – sukkelaars”

  1. Het zijn inderdaad correcte vragen, maar met een moeilijk antwoord vrees ik. De enige bedelaars die ik tegenkom zijn degene in de parking van het gebouw waar jij werkt. Telkens met een geopend blikje bier voor hem. Dan vraag ik me af of ik er goed aan zou doen om zijn verslaving te sponsoren.

    Like

  2. Zolang je met je hart geeft is dit goed. Helaas, anno 2007 is het niet slecht om hier soms bedenkingen bij te maken.

    Sommige bedelaars werken in bendes en worden ‘s morgens met een Mercedes-bus afgezet op hun “werk”. Het geld dat ze ophalen moeten ze afgeven.

    Maar dit is uiteraard niet overal het geval.

    Op de Groenplaats hangt ook wel wat rond. Het geld dat ze krijgen wordt geïnvesteerd in goedkoop bier, drugs… Maar niet iedereen die daar rondloopt is zo.

    Regelmatig zie ik een oude man overdag de vuilbakken afgaan op de Meir. Ik bood hem onlangs een koek aan maar hij wilde dit niet.

    Je kan de proef eens op de som nemen en de man die jij sponsort eens iets in natura geven. Eet hij het dan direct op? Houdt hij het bij en verkoopt hij het.

    Like

  3. Ja, is inderdaad een moeilijke kwestie. Een mens heeft altijd schrik dat er van zijn goedheid geprofiteerd wordt. Maar het geeft mij toch een schuldgevoel als ik niets geef. Ik vind het bv. wel makkelijker om iets te geven aan een straatmuzikant. Ook al is dit ook bedelen toch valt het gevoel dat er mss misbruik gemaakt wordt van mij hier weg.

    Like

  4. Heel nobel kerstsferig van je.
    Misschien eens interessant om tijdens zo’n praatje te vragen of hij ook tevreden zou zijn met een croissant.

    Prettige feesten!

    Like

  5. ik heb het al meermaals geprobeerd – ik weiger sowieso om geld te geven – dus al verschillende keren geprobeerd om ze een boterham te geven, want tenslotte zitten velen te zagen “j’ai faim monsieur, j’ai faim”… honger naar geld ja, de laaste heeft mijn boterham tegen de straatstenen gesmeten, waarop ik hetzelfde met HEM gedaan heb, ik kan zulke profiteurs niet verdragen, net zoals ik echte sukkelaars of onrechtvaardigheid niet kan verdragen, die zou ik bij wijze van spreken àlles geven! De voorlaatste die ik iets gegeven heb (ook een boterham) begon ‘m spontaan te verorberen, die had wel écht honger – en die heeft dan ook mijn hele lunchpakket gekregen toen die boterham op was. En die kon het wel waarderen. En die toonde échte dankbaarheid ook…

    Like

Wat denk je?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.