LifeLog

Green Day

Zaterdag had ik het geluk om een kaartje te hebben voor het optreden van Green Day in het Sportpaleis.

Het werd een leuke avond, Billie en de zijnen entertainden ons iets meer dan 2 uur.

Een verslag van het optreden pikte ik op de site van goformusic.

Het Californische punktrio Green Day wil naar eigen zeggen Bruce Springsteen naar de kroon steken en optredens van minstens drie uur weggeven. Geen makkelijke opgave in een genre waar een nummer doorgaans onder de drie minuten afklokt. Green Day vult z’n show dan ook op met alle mogelijke foortruken uit Het Grote Rockboek. Zo komt een strompelend roze konijn even na halfnegen het volgestouwde Sportpaleis opzwepen terwijl Y.M.C.A. (Altijd Prijs!) overloopt in Do You Remember Rock ‘n’ Roll Radio van The Ramones. De twee uur en een kwartier die erop volgen, is het frontman Billie Joe Armstrong die als volleerde ceremoniemeester de vijftienduizend aanwezigen meesleurt doorheen een bloemlezing uit vijftien jaar Green Day.

Terwijl de bandleden – aangevuld met drie extra muzikanten – het podium oplopen, galmt de opener van hun eerder dit jaar verschenen album 21st Century Breakdown door de boxen. De band serveert als opwarmer vooral nummers uit dat nieuwe album, maar het publiek lijkt de songs al jaren te kennen en scandeert elk woord mee. Voeg daaraan toe een grote portie entertainment, en het hoeft geen verdere uitleg dat Armstrong en de zijnen het Sportpaleis al meteen in hun binnenzak hadden. Al tijdens opener 21st Century Breakdown werd het eerste meezingspelletje (‘Hey Ho Let’s Go!’) gelanceerd. Tijdens het daaropvolgende Know Your Enemy mocht een fan stagediven en meteen daarna werd tijdens East Jesus Nowhere een zevenjarig kind uit het publiek geplukt. Het tienermeisje dat met de zanger mocht dansen, de fan die – op voortreffelijke wijze – Longview zingt, de vakkundig klaarliggende tuinslangen om de voorste rijen af te koelen: de zaal vond het allemaal fantastisch en recht uit het hart, maar eigenlijk zagen we de meeste van de intermezzo’s ook al tijdens hun vorige passage in Werchter. Het effect van pakweg het vijftiende vuurwerk is dan ook niet echt te vergelijken met de eerste knal… Anderzijds was het wel leuk om het hele publiek mee te krijgen in een Mozart-schlager (de Night Of The Proms valt vroeg dit jaar) of om Armstrong met een klein kanon gratis t-shirts tot aan de overkant van de zaal te zien schieten!

Waar Green Day het plukken uit de trukendoos misschien een beetje had mogen doseren, was het muzikaal wél perfect gebalanceerd. De band laveert tegenwoordig ergens tussen de geloofwaardige punkrock van Bad Religion en iets minder geloofwaardige tienerpop. Toch werd het een show die nooit melig werd maar wel keer op keer het Sportpaleis deed daveren. Radiovriendelijke hitjes als Holiday werden afgewisseld met lekker harde punkbrokken zoals St. Jimmy, Brain Stew en Jaded. Tijdens dat laatste nummer zagen we op de led-schermen flyers passeren van bands als Fugazi, Social Distortion of Neurosis. Het deed ons eraan herinneren dat ook de mega-act Green Day in het groezelige clubcircuit begon: hun vorige passage in Antwerpen dateert van begin 1994, net voor het verschijnen van hun doorbraakalbum Dookie, in de kleine en intussen ter ziele gegane Lintfabriek in Kontich. Uit dat album kregen we trouwens heel wat songs te horen. When I Come Around en Basket Case misten hun doel niet als verwenning voor zowel de jongelui als hun meegereisde ouders.

Na ongeveer twintig songs verdween de groep in de coulissen, maar we hadden nauwelijks tijd om adem te halen (lees: een pilsje te bestellen) of Armstrong, Mike Dirnt en Tré Cool gaven bisgewijs al een machtige versie van American Idiot ten beste (met een leuke opeenstapeling van TV’s in de led-schermen). Na Jesus Of Suburbia kwam Billie Joe Armstrong in z’n eentje terug om ons op akoestische gitaar de nacht in te zingen middels pakkende versies van Wake Me Up When September Ends en Good Riddance. We hebben zo een vermoeden dat veel aanwezigen in Antwerpen inderdaad the time of their life hadden. Kortom, entertainment bieden voor 5- tot 55-jarigen zonder echt plat op de buik te gaan, faut le faire!

Setlist:

* Intro: Song of the Century
* 21st Century Breakdown
* Know Your Enemy
* East Jesus Nowhere
* Holiday
* The Static Age
* Before the Lobotomy
* Are We The Waiting
* St. Jimmy
* Hitchin’A Ride
* Welcome To Paradise
* When I Come Around
* Brain Stew
* Jaded
* Longview
* Basket Case
* She
* King For A Day
* Shout/Stand By Me/Satisfaction
* 21 Guns
* Minority
* ————————
* American Idiot
* Jesus Of Suburbia
* ————————
* Wake Me Up When September Ends
* Good Riddance (Time Of Your Life)

Advertisements

Wat denk je?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.