Toch lief

Zoon was gisteren, kwam het door het slechte weer, niet echt het zonnetje in huis. Het houten oor hetwelk hij normaal wel eens heeft was nu echt wel aanwezig en het tegenspreken was ook buiten proportie.

Toen hij uit bad kwam dacht ik hem daarvoor toch te moeten straffen. Het is niet meteen de beste oplossing maar ik zei hem dat hij onmiddellijk naar zijn bed mocht. De jongen deed zijn pijama aan en stapte vervolgens de trap op, richting bed. Ik schrok even dat hij mijn ‘bevel’ zo opvolgde.

Deze morgen stonden we terug in de badkamer en toen zei hij. ‘Papa, ik weet dat ik gisteren niet altijd even braaf was, maar vanaf nu ga ik lief zijn’. En toen gaf hij mij een flinke knuffel.