Muziekje 23

Nummer 23 – mijn favoriete getal.

We zullen er dan ook maar eens een grote Meneer en een grote band bij halen. The Boss – Bruce Springsteen met zijn E-street Band.(Clarence Clemons, Steve Van Zandt,..)

Half de jaren 80 had ik de verzamelbox live 1975-1985 en die platen zijn toch wel veel gespeeld geweest. Nu schuim ik nog altijd rommelmarkten af in de hoop de box aan een schappelijke prijs te kunnen bemachtigen. Want dit blijft een absolute jeugdherinnering.

Een drietal jaar later zag ik The Boss met zijn Tunnel of Love tour in de Kuip te Rotterdam.

Jammer genoeg verloor ik zijn muziek een beetje uit het oog in de jaren negentig waardoor ik hem nu kwijt ben.

Badlands en de opener van de box, Thunder Road.

 

Lachen

Gisteren, tijdens mijn wandeltocht van Brussel Centraal naar de Rue Guimard passeerde ik een sandwichbar waar een pancarte buiten stond.

Daarop stond te lezen:

Lachen is het orgasme van de geest en ook hier zijn er die het faken.

 

Duur treinticket

Vandaag diende ik voor een interview in Brussel te zijn. Het interview vond plaats om 10 uur dus ik diende, om mooi op tijd te zijn, de trein van 08.23 te nemen.

De trein neem ik  altijd in Aalter want vanuit Eeklo is dit een stuk vervelender. Boemelen vanuit Eeklo tot Gent en dan plaats zoeken op een volle trein..

Ik vertrok ruim op tijd, om 07u45 dus ik had nog een 40tal minuten. Mijn rijtijd is meestal een 25 tal minuten dus ik zou nog een kwartier overhebben om mij een 10 beurten rittenkaart te kopen. Ik moet toch af en toe in Brussel zijn dus zo een 10 beurten (5 heen en terug) kaart is een pak goedkoper dan een los ticket (76 euro vs 23 euro HT)

Aan Aalter brug kan het evenwel best druk zijn (vooral op Maandagen) maar vandaag was dat dus niet het geval. Maar toen ik de Brugstraat wou inrijden stonden de auto’s over een afstand van een kilometer stil. Op het eind van de straat werd er gewerkt en er stonden tijdelijke rode lichten. Een goede tien minuten aanschuiven later, de klok wist mij te vertellen dat het 08:18 was kon ik eindelijk verder rijden. Op een baan waar 50 mag… Ik hield mij aan de snelheid en toen ik de bocht indraaide reed er een straatveger voor mij. Moeilijk in te halen… Toen ik aan het station kwam stond de trein daar al. Het was 08.21. Snel een parkeerplaats zoeken op de drukke parking en in looppas naar de trein. Puuuuut, deuren dicht, ik had het net gehaald. Evenwel ik had geen ticket. Ik ging dus maar naar de conductrice en vroeg een HT Brussel. ‘Dat is dan 30 (DERTIG!) euro meneer, er komen 7 (ZEVEN) euro kosten bij. Lap, daar gaat mijn bakje friet met mayo, stoverijsaus en een saté van deze avond dacht ik. De conductrice zei ‘oeps, meneer ik hoop dat de rest van de dag beter voor je wordt’.

Zijn jullie niet beschaamd om hier 7 euro voor te vragen, beste NMBS?

 

Muziekje 17

Halfweg de jaren 80 verscheen het lichtjes geniale album Brothers in arms van de lichtjes geniale Dire Straits. Rond die periode zag ik ze dan ook aan het werk op de festivalweide van Werchter.

HET saxofoonnummer bij uitstek:

 

Songtekst Your latest trick

All the late night bargains have been struck
Between the satin beaus and their belles
And prehistoric garbage trucks
Have the city to themselves
Echoes and roars of dinosaurs
They’re all doing the monster mash
And most of the taxis, most of the whores
Are only taking calls for cash

I don’t know how it happened
It all took place so quick
But all I can do is hand it to you
And your latest trick

My door was standing open
Security was laid back and lax
But it was only my heart got broken
You must have had a pass key made out of wax
You played robbery with insolence
And I played the blues on twelve bars down on Lover’s Lane
And you never did have the intellegence to use
The twelve keys hanging off my chain

I don’t know how it happened
It all took place so quick
But all I can do is hand it to you
And your latest trick

Now it’s past last call for alcohol
Last drinker has been here and gone
The landlord finally paid us off
The satin jazz men have put away their horns
And we’re standing outside of this wonderland
Looking so bereaved and so bereft
Like a Bowery bum when he finally understands
The bottle’s empty and there’s nothing left

I don’t know how it happened
It was faster than the eye could flick
But all I can do is hand it to you
And your latest trick