dEUS in de lottoarena

[Verwacht van mij geen review]

Vrijdag 10/02/2017 een dag waar ik al langer naar uitkeek want één van mijn favoriete Vlaamse bands zou dan optreden in de lotto arena te Antwerpen. Voor het eerst zou ik dan het mini sportpaleis betreden. Dit zou ook de eerste keer zijn dat ik een concert beleef zonder maar één pintje te drinken.

Ik volg dEUS al vanaf het prille begin en herinner mij nog de eerste keer dat ik ze zag. Dat was op rock Torhout 1994.

Maar goed over naar gisterenavond. Het afscheidsconcert van gitarist-doe-het-al Mauro Pawlowski.

Voor de eerste keer dat ik dus in de lotto arena kwam, en ik keek meteen op hoe klein die zaal in vergelijking met het sportpaleis is. Ook qua klank en licht vond ik het niet altijd even aangenaam. Regelmatig zat ik met piepoogjes naar het podium te kijken of diende ik even weg te kijken wegens te veel lichtinval.

Gelukkig was er dEUS; Die er best een leuke show van maakten. Sommige nummers werden evenwel anders vertolkt dan dat we ze gewoon zijn van te horen op de radio/cd/spotify/deezer,…

Zo niet minder deze little arithmitics, nogal ingetogen gespeeld. Dit nummer was in de jaren negentig één van mijn absolute topschijven.

Maar vooral Instant street kreeg een nog langere en -door Mauro wild op gitaar spelende- outro.

En uiteraard ging het dak eraf bij Suds en Soda.

Een grappig intermezzo was een filmpje waarin Mauro bij een candid camera betrokken werd. Moet wel ergens googlebaar zijn denk ik.

En voor mezelf, dus mijn eerste concert zonder een pintje, was het een aangename beleving. Anders ga je ten gepaste en ten ongepaste tijde een pint halen voor jezelf en voor de vrienden, nu werd mijn concert niet verstoord door het weglopen van mijn plaats om een pint te gaan halen, een aanrader 🙂

Setlist:

Slow
Via
The Architect
Constant Now
Instant Street
Fell Off the Floor, Man
Girls Keep Drinking
Pocket Revolution
Sirens
Little Arithmetics
If You Don’t Get What You Want
Quatre Mains
Smokers Reflect
Serpentine
Sun Ra
Theme From Turnpike
Hotellounge (Be the Death of Me)
Roses
Encore:
Bad Timing
Suds & Soda
Nothing Really Ends

[Een review vind je hier]