De Franse taal

Zowel zoon (6de studiejaar) als dochter (1ste middelbaar) krijgen uiteraard Frans op school. Want wij Vlamingen moeten dat uiteraard kennen. Maar ik ben voor hoor, talenkennis is in de huidige maatschappij (en ook in de vorige maatschappij) zeer belangrijk.

Waar ik toe wil komen is dat ik de kinderen ondervraag alvorens ze een toets hebben. Ik gebruik bijna dagdagelijks Frans op het werk maar dankzij deze ondervragingen fris ik het nog een beetje op. Ik kan dus zeer zeker mijn streng trekken maar toch merk ik dat ik af en toe flagrante fouten tegen de grammatica regels maak als ik de kinderen dan opvraag.

Neem nu verleden week donderdag, zoon had een toets frans op vrijdag en ik ondervroeg hem.

De toets ging over het gebruik van ‘de, du, de la, d’ ‘

Zo spreekt men bvb over Je veux de l’eau en over Je veux un peu d’eau (en niet je veux un peu de l’eau); Want indien het lijdend voorwerp voorafgegaan wordt door een hoeveelheid dan vervalt de ‘le/la’. Dit geldt ook indien de zin een ontkenning is (Je ne veux pas d’eau).

Interessant, studerende kinderen. Op naar den unief.

 

 

 

 

Jupiler 0,0

Maar dat is geen bier!
Hoezo, dat is geen bier?

Bah, dat is slecht!
Hoezo, dat is slecht?

Deze moeten zowat de meest gehoorde uitspraken zijn die ik IRL te horen krijg of die ik op sociale media lees.

Wie ben ik om dit tegen te spreken. Maar toch ga ik het doen.

    • Dat is geen bier (want er zit geen alcohol in); Dit wordt meestal voorgelegd door de doorwinterde tooghanger die zijn dagelijkse dosis nodig heeft; het zou mij niet verwonderen dat menig van deze beweerders al van ‘s morgens een paar graden achterover giet.

Dit is zeer zeker bier. Het wordt immers gebrouwen met alle ingredienten die bier dient te bevatten. Alleen wordt de alcohol erna uit gefilterd.
Maar ik begrijp menig persoon wel, bier moet alcohol bevatten en van bier MOET je zat kunnen worden.

Volgens mij is er evenwel een gedragswijziging bezig. Alcoholvrij bier lijkt een optie te worden voor iemand die wel een biertje wil drinken maar daar de gevolgen van de alcohol niet wil bijnemen. Ik zal ten gepaste tijd ook nog altijd een biertje met alcohol drinken en ik ga zeker niemand een steen werpen die dit alcoholische drankje afzweert omdat het geen bier is

    • Maar slecht dat het is.

Juist, het smaakt slecht. Maar mijn eerste pinten ooit, mijn eerste keren spruiten, witloof en andere groenten smaakten ook slecht; Ook de eerste sigaretten smaakten walgelijk en toch geraakte ik eraan verslaafd. Ik vond een sigaret zelfs lekker, ik vind spruiten, witloof en andere zeer lekker. Ik vind een pint lekker.
Wel, een niet alcoholische pint vond ik ook eerst slecht. Ik dronk het dan nog uit een blik, iets wat toch nog een andere smaak heeft dan van het vat of uit een flesje.
Maar ondertussen drink ik sinds verleden week donderdag af en toe zo een alcoholvrij biertje en het smaakt.

Ik denk evenwel dat dit op het werk niet toegestaan zal worden, niettemin het alcoholvrij is en ook wel ‘gezonder’ als cola en andere frisdranken of als de vele koffie die ik drink, het is en blijft nog altijd bier. En bier hoort niet thuis op een bureau. Denk ik dan.

Naarmate van wie deze blog leest denk ik mij wel aan enige commentaren te mogen verwachten..

 

 

dEUS in de lottoarena

[Verwacht van mij geen review]

Vrijdag 10/02/2017 een dag waar ik al langer naar uitkeek want één van mijn favoriete Vlaamse bands zou dan optreden in de lotto arena te Antwerpen. Voor het eerst zou ik dan het mini sportpaleis betreden. Dit zou ook de eerste keer zijn dat ik een concert beleef zonder maar één pintje te drinken.

Ik volg dEUS al vanaf het prille begin en herinner mij nog de eerste keer dat ik ze zag. Dat was op rock Torhout 1994.

Maar goed over naar gisterenavond. Het afscheidsconcert van gitarist-doe-het-al Mauro Pawlowski.

Voor de eerste keer dat ik dus in de lotto arena kwam, en ik keek meteen op hoe klein die zaal in vergelijking met het sportpaleis is. Ook qua klank en licht vond ik het niet altijd even aangenaam. Regelmatig zat ik met piepoogjes naar het podium te kijken of diende ik even weg te kijken wegens te veel lichtinval.

Gelukkig was er dEUS; Die er best een leuke show van maakten. Sommige nummers werden evenwel anders vertolkt dan dat we ze gewoon zijn van te horen op de radio/cd/spotify/deezer,…

Zo niet minder deze little arithmitics, nogal ingetogen gespeeld. Dit nummer was in de jaren negentig één van mijn absolute topschijven.

Maar vooral Instant street kreeg een nog langere en -door Mauro wild op gitaar spelende- outro.

En uiteraard ging het dak eraf bij Suds en Soda.

Een grappig intermezzo was een filmpje waarin Mauro bij een candid camera betrokken werd. Moet wel ergens googlebaar zijn denk ik.

En voor mezelf, dus mijn eerste concert zonder een pintje, was het een aangename beleving. Anders ga je ten gepaste en ten ongepaste tijde een pint halen voor jezelf en voor de vrienden, nu werd mijn concert niet verstoord door het weglopen van mijn plaats om een pint te gaan halen, een aanrader 🙂

Setlist:

Slow
Via
The Architect
Constant Now
Instant Street
Fell Off the Floor, Man
Girls Keep Drinking
Pocket Revolution
Sirens
Little Arithmetics
If You Don’t Get What You Want
Quatre Mains
Smokers Reflect
Serpentine
Sun Ra
Theme From Turnpike
Hotellounge (Be the Death of Me)
Roses
Encore:
Bad Timing
Suds & Soda
Nothing Really Ends

[Een review vind je hier]

Op straat

Het boeit mij wel dat programma op één, Op straat. In dit programma gaat een jonge, gezonde journalist de uitdaging aan om een maand op straat te gaan leven. Sterk dat Wannes Deleu, de journalist, deze uitdaging aangaat en tot nu toe (aflevering 2) blijft volhouden.

Het moet te maken hebben met het feit dat ik in Brussel werk en er dagelijks mee geconfronteerd wordt. Gepakt en gezakt zitten ze te wachten tot dat iemand hun een centje of een beetje eten geeft.

Als ik in mijn habitat vertel dat ik wel eens een centje durf te geven aan zo een bedelaars dan word ik steevast voor zot uitgescholden, want dat is toch een georganiseerde bende.

Ja, in veel gevallen zal dat zo wel zijn, maar toch. Ik kan het moeilijk aanzien. Zo probeer ik dan de rostjes en de centjes tot 20 cent steeds opzij te houden om die dan aan een man/vrouw – die gepakt en gezakt zijn-  te geven. Maar ik kan maar aan één iemand per keer geven en het is dan ook vervelend om een paar tientallen meter een ander persoon te moeten teleurstellen.

Ja, ik heb het niet makkelijk met die dingen. En al zeker niet als er kinderen aan te pas komen, maar dan heb ik wel mijn twijfels over de echtheid van het op straat wonen. Dus daar probeer ik dan niet mee aan te doen.

Ontbijten

Scenario voor 01/02/2017

Werkdag:

06:20 Wekker loopt af, nog even snoozen.

06:29: grmbl opstaan, of toch nog een half uurtje blijven liggen en de trein van een half uurtje later nemen? Dilemma.

In beide gevallen, geen tijd voor ontbijt maar ook helemaal geen zin in ontbijt. Laat staan voor een kopje koffie.

06:52 tijd om met de auto naar Aalter te rijden

Tussen 07:12 en 07:15 parkeren op de parking aan station, vlug nog even timehop en facebook bekijken in de auto en dan meestal slenterend naar de trein.

07:23 tot 08:22 proberen om een tukje te doen op de trein om dan bij aankomst te denken ‘verdorie zijn we er al.’

Vanaf deze week (zo een 5 dagen na de start van Tournée Minérale)

06.15: wekker loopt af, hop uit bed. Naar beneden om de poes eten te geven, de radio en de nespresso machine aan te zetten. terug naar boven, de tijd nemen om mij te wassen en aan te kleden. Ook in de badkamer weerklinkt muziek.

06:35 beneden, krant uit brievenbus halen terwijl de nespresso machine de koffie klaarmaakt. Boterham klaarmaken. Hoofdtitels van de krant lezen, boterham eten, koffie drinken.

06:50 Auto in, op naar Aalter.

Aangekomen en geparkeerd  aan het station te Aalter. Timehop/facebook/wordfeud.

07:18 op naar het perron, een metro meenemende.

07:23 Daar is de trein (meestal op tijd tegenwoordig). Metro vlug doorbladen (op zoek naar kortingsbonnen op vraag van de vriendin.)

07:23 – 08:22 (indien geen vertraging): krant lezen.

08:30 op het werk 🙂 Begin van een nieuwe, werkdag.

Het doet toch iets met een mens, die Tournée Minérale.

 

 

De autonamen van Volkswagen

Nu ik besloten heb om een nieuwe wagen te kopen en mijn keuze op Volkswagen gevallen is was ik toch wel eens nieuwsgierig naar de betekenis van de namen die Volkswagen aan de wagens heeft.

Waar de meeste topmerken het meestal bij nummers houdt, geeft Volkswagen steeds een naam aan hun model.

De kleinere auto’s zijn als dieren.

Beegle, Fox, Rabbit.

Dan hebben we de ‘Blowin’ in the wind’ wagens:

Golf

Jetta: jetstream

Passat: passaatwind

En vervolgens de diverse ofte de miscellaneous:

Sharan: Drager van koningen

Touran: Tour + Sharan

Tiguan: Tiger and Leguan.

Touraeg: een Afrikaanse bevolkingsgroep

 

Tournée Minérale

[Ik probeer het kort te houden]

Laat het mij een tijdperk noemen. Het tijdperk 20 jaar geleden tot 01/02/2017. Ik denk dat ik in dat tijdperk, tenzij ik wel heel ziek was, toch bijna elke dag dronk. Iets met alcohol in wel te verstaan. Want iedereen drinkt uiteraard elke dag, althans zo zou het moeten. Iets zonder alcohol dan.

Ik weet nog goed dat ik in dat tijdperk, na het werk, met vrienden op café afsprak. Soms was dat goed voor een tweetal pintjes maar ik vrees dat het begin de jaren 2000 tot halfweg datzelfde decennium  meestal een tiental waren.

Het moet zowat 2008/2009 geweest zijn dat ons stamcafé zijn deuren sloot. Een alternatief was er niet onmiddellijk en ondertussen had ik ook een dochter en een zoontje gekregen.

Zo kwam het dat er ook thuis wel eens een bakje bier gehaald werd. Of er werd toch een twee tot drie keer per week naar de ‘pub’ gegaan alwaar de vrienden van vroeger elkaar terug ontmoetten. Al bleef het dan meestal bij maximum een 5tal consumpties omdat die pub zijn deuren om acht uur sloot. Die pub is trouwens nu nog steeds de plaats waar we elkaar, zij het sporadisch, eens zien.

Continue reading “Tournée Minérale”