Leven ten tijde van corona

[Proloog]

Het zijn voor ons allemaal zeer vreemde tijden. Velen onder ons zitten al dagen, zo niet weken thuis. Waaronder ondergetekende. Ik wil dit blog nu een tijd gebruiken om een soort van dagboek bij te houden. Een dagboek waarin ik dan later kan lezen hoe we deze pandemie – hopelijk – overleefden.

Laat mij beginnen bij 13 Maart 2020. De wereld wordt al een tijd geteisterd door een nieuw virus. Covid19 Ofte Corona Virus Disease 2019. Het zou ergens vanuit China de zijn verovering van de wereld aanvangen.

Op 13 Maart besluit onze regering dat we in een Lockdown gaan. Kort: We dienen zoveel mogelijk in ons kot te blijven. ‘Blijf in uw kot’ wordt de strijdkreet van onze regering.

Op het werk zijn we sinds begin januari bezig aan een behoorlijk boeiend maar ingewikkeld project. Hiertoe zaten we op 12 maart nogmaals samen met de klant waarmee besproken werd dat het project per 31 maart opgeleverd zou worden.  Ik heb nog een paar kleine aanpassingen te doen en de klant zou op maandag een demo geven aan haar klanten zodat er nog wel wat extra programmeerwerk voor mij zou komen.

Maar dat gebeurde dus niet. De eerste dagen voelde het allemaal een beetje als verlof aan. Met ons vijfjes deden we ons best om onze dagen te vullen. Maar al snel leek ik in een put te vallen. Ik gleed af. Nochtans kon er nog veel gebeuren in en rond onze nieuwbouw. Toch wou ik niets liever dan slapen. Verdorie, dit leek wel hetzelfde verhaal te worden als jaren geleden. Zo voelde het ook.  Eten koken werd een last, met veel moeite schilderde ik een paar kassementen, gamen zegt mij weinig, tv en muziek raken niet tot bij mij,.. . Ik sleep mij ook door een pak administratie aangaande de ingevoerde coronamaatregelen om steun te krijgen. Uitstel betaling hypotheek, aanvragen overbruggingsrecht, .. . Het lijkt alsof ik bergen dien te verzetten. Volgens mijn fitbit slaap ik gemiddeld 9:10 uur per dag. Ook overdag  merkt mijn fitbit op dat ik wel eens een dutje van een uur tot anderhalf uur doe.

De twee grootste kinderen blijven 3 opeenvolgende weken bij ons. Hun mama is immers ziek en we willen uiteraard geen enkel risico lopen. Het zorgt voor behoorlijk wat animo bij ons thuis. Gelukkig is het best goed weer in deze periode zodat we veel buiten kunnen zitten. Op 17 April gaan ze dan voor een weekje terug naar hun mama. Het zouden twee weken worden. Dochter Elle krijgt tijdens de eerste dagen koorts en voelt zich niet goed. We besluiten niet te wisselen op 24 April. Op zondag 26 April verjaart zoon Rune. 15 jaar. De kinderen komen eens af. Elle met mondmasker en de anderhalve meter afstand respecterend. Je weet maar nooit. Maar de tweede week wordt ze al snel beter. Zo kunnen ze wel naar ons komen vanaf 1 Mei. Terug voor 2 weken zodat de wisseling in de toekomst terug volgens planningen op het werk edm zou uitkomen.

Via de klant verneem ik dat er een demo vanop afstand gegeven werd en dat er nog een aantal opmerkingen zijn en vraagt om deze tegen 27 April afgewerkt te hebben. Ik geraak er echter niet. De gevraagde aanpassingen lijken onmogelijk te realiseren. Of toch niet op minder dan een dag tijd.

Dinsdag 28 April. Mijn Mama stuurt rond 9 u een berichtje dat ze terug in de kliniek zit voor een chemokuur. In een volgende post kom ik hier zeker op terug. Ik voel mij niet goed en besluit op bed te gaan liggen. daar wil ik de ganse dag wel liggen. Ik probeer een beetje televisie te kijken maar het liefst wil ik slapen. Tot dat ik denk ‘dit mag en kan zo niet verder’.

Woensdag 29 April. Ik besluit de koe bij de horens te vatten. Vooreerst die kleine aanpassingen die de klant vroeg. Het gaat vlot. Ik voel mij opeens herboren. 5 uur later zijn al de aanpassingen gedaan en neem ik contact op met de klant. Ik verontschuldig mij maar de klant heeft er gelukkig alle begrip voor.

De kinderen die krijgen ondertussen preteaching. Er kruipt wat energie en tijd in. Maar het gaat mij goed af. De kleinste, Ebbe – 5 jaar, die is hier natuurlijk ook nog. En voor hem is het toch wat moeilijker om zich zelfstandig bezig te houden. Gelukkig is er een iPad en televisie. Echter, we willen hem daar niet te veel aan gekluisterd houden zodat ook veel tijd naar hem gaat. Maar goed, we zijn er mee bezig.

Donderdag 30 April. We krijgen bericht dat we vanaf maandag 04 Mei terug mogen gaan padellen. Weliswaar één tegen één, maar het klinkt toch een beetje als muziek in de oren.

Volgens mijn fitbit sliep ik de laatste dagen zo een 6 uur. Mijn normale manier van doen.

Dochter Elle dient voor school te sporten. Ze besluit om te gaan lopen. En dat steekt mij ook terug aan. Ik ga ook terug lopen. Op zondag 3 Mei start ik er mee.

Ik activeer strava terug en op spotify download ik een lijst van de  beschikbare ‘daily mix’-lijsten. Tijdens mijn eerste loopje ontdekte ik zo de groep ‘James’. Na de douche zoek ik het oeuvre van deze groep op. En zo kwam ik uit op een lang vergeten nummer van eind de jaren negentig.

Hoewel er momenteel nog nauwelijks tot geen werk is, en ook de vooruitzichten voor Mei en misschien zelfs Juni weinig positief zijn voel ik de energie terug opborrelen. We zullen roeien met de riemen die we hebben, ook al zijn ze wat kort.
[Maandag 03 05 20] winderig maar zonnig na de middag 15 graden
17u: levering Hello fresh
18u: klaarmaken en eten van paddestoelenrisotto van orzo.
19u: tijd om te gaan padellen met broer Ives. Eén uurtje 1vs1

[Dinsdag 04 05 20] Zonnig maar fris: 15 graden.

Uit bed om 08:23, volgens de fitbit sliep ik 05u43. Licht ontbijt en met de koffie aan de pc gaan zitten alwaar ik de nodige digitale documenten opzoek om door te sturen naar de boekhouder opdat die mijn belastingaangifte zou kunnen doen. Vervolgens ben ik een tijdje zoet met het aanvragen van een compensatiepremie. Elke zelfstandige die een omzetverlies van 60% (periode 14-03 tot 30-04)  kan voorleggen heeft recht op een premie van 3000 euro.

De oudste kinderen hebben beiden een live les, de kleinste man die heeft taakjes voor de juf te doen. Voor het eerst sinds de lockdown zitten we samen om het middagmaal te eten. Voorheen at elkeen wanneer het uitkwam. Structuurloos.
We aten een belegd broodje van bij Chill Bread, een broodjesspeciaalzaak uit Eeklo waarvan de zaakvoerders in ‘onze’ wijk wonen. De pijkensakkerwijk.
Later die middag, ik keek er al naar uit, ging ik lopen. Nog wat stijfjes van de vorige keer en van het padellen begin ik eraan. Uiteraard weerklinkt er een spotify (daily-mix 2)
Verschillende vergeten en ook voor mij ongekende maar goede nummers passeren.
Omdat ik fan ben van de charismatise  Richard Ashcroft onthoud ik vooral deze:
The Verve – Judas.

Na de douche is het al terug tijd om aan het avondeten te beginnen. Er staat paella op het programma. Paelle met een vismengeling en kippenboutjes.

Via het nieuws vernemen we dat de coronamaatregelen morgen aangepast zullen worden. We zijn benieuwd.

‘s Avonds kijken we zoals gewoonlijk naar Gert Late night. Joyce keek deze keer niet mee, ze is terug aan het puzzelen geslagen en kan daar moeilijk afstand van nemen. Na de containercup op Vier kijk ik nog naar een aflevering van de serie Hollywood op Netflix. Om 01:25 kruip ik in bed.

(volgende blogposts zullen zeker korter zijn, ik had deze nodig om in te lopen).

 

3 thoughts on “Leven ten tijde van corona”

Wat denk je?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.