Waar gaan we naar toe?

Ik zit bijna aan het einde in het boek ‘De oorsprong’ van Dan Brown. Nog pakweg 70 bladzijden te gaan en wat is het jammer dat ik nu geen tijd heb om dit nu te lezen. Ik kijk al uit naar dat uurtje in de trein. En dan, na het avondeten, in de lounge op ons terras. Dat boek moet nu echt wel uit.

Wat ik gisteren las, heeft mij dan ook zodanig aan het denken gezet.

Voor zij die het boek wensen te lezen, probeer ik, als je deze blogpost dan toch verder leest, niet teveel te onthullen.

Het boek gaat hem over het ontstaan van het leven. Op onze aarde. En hoe dit tot stand gekomen zou zijn. Door een God? Door evolutie?

Dan Brown zegt zelf dat hij op weg is om atheïst te zijn, maar dat het evenwel niet gemakkelijk is om dat dan ook te zijn. Het is door het vele opzoekingswerk voor dit boek dat hij denkt dat het mogelijks is dat de wetten van de fysica tot het leven konden leiden. (Lees meer.)

Maar het boek gaat er ook over naar wat of wie wij als mens op weg zijn. En dan probeer ik mij dat voor te stellen. Zelf geloof ik in de evolutietheorie. Meer zelfs. Ik geloof ook dat de mens, zoals we die nu kennen, niet het eindpunt in die evolutie is.

En dit is wat nu net zo klaar en duidelijk beschreven wordt in dit boek. Het raakt mij. Dat wat ik denk en voel op papier zien staan. Ubercool.

Al bij al ben ik nu niet zo benieuwd naar de moordenaar waarover dit boek toch ook gaat. Want ja, het gaat over een moord.

 

 

 

 

Proper

Vuiligheid. Overal gegooid. Overal uitgesmeerd. Vuiligheid. Slordig zijn, alles laten slingeren, niet opruimen. Vuil. Vuiligheid. We kunnen er allemaal niet goed tegen toch? En toch bezondigen we er ons wel eens of meermaals aan. Blikjes en petflessen worden zomaar op straat en in bermen gegooid, massa zwerfvuil ontsiert de landschappen.  Voor velen is het al lastig om na de grote boodschap eens achterom te kijken opdat de volgende bezoeker geen resten zou aantreffen van zijn of haar voorgangers beurt.

Al eens gezien wat er na een festival achtergelaten wordt? Of wat er allemaal op het strand te vinden is nadat alle toeristen vertrokken zijn?

Ziet dat af! Moh zeg, wat voor een vuilaards. Jongens toch.

En dan gisteren, dinsdag 3 Juli, daags na de wedstrijd België – Japan op het WK18:

Heb je het gezien? Proper hé zeg. Amai zeg, zo sjiek. Jawadde ze. Hallo zeg. Zo wijs. Zo zot. Maar, dat die dat zomaar doen.

Inderdaad, de Jappen kuisten, na de wedstrijd tegen België hun zitplaatsen in het stadion op. Wat ze meebrachten ging ook terug mee naar huis. Een deel van de Westerse supporters zouden al liever eens een stoeltje afbreken en op het terrein gooien. Om nog maar niet te spreken van papierproppen of bierbekertjes. Ook de kleedkamer was grondig gekuist. Spic en span zoals de Westerling wel eens pleegt te zeggen. Ze hebben in Japan zelfs geen kuisvrouwen nodig op school. Huh?

Dat de Japanner zo proper is, is te danken aan hun 5S methodiek. Daarvoor is er evenwel discipline nodig. En is dat niet iets wat velen onder ons mankeren.

De 5 S-en zijn:

  • Sorteren
  • Schikken
  • Schoonmaken
  • Standaardiseren
  • Standhouden/systematiseren

Genoeg webruimte vuil gemaakt, veel meer  info op wikipedia. (onder andere over een rode kaart geven aan voorwerpen.)

Live beelden

Wanneer ik naar de voetbal zit te kijken op televisie vind ik dat de commentator het ‘spel’ soms kan lezen. Die zegt dan bijvoorbeeld ‘mooie dieptepass van De Bruyne op Mertens’ terwijl die pass eigenlijk nog maar net- of zelfs nog net niet-  vertrokken is. Dat potverdorie, denk ik dan, is toch wel straf dat die mannen – ja het zijn altijd mannen die voetbal becommentariëren – dat kunnen.

Maar die commentator zit er live bij. Die is dus aanwezig op dat plein. Terwijl wij toch op televisie zitten kijken. En eer die beelden uit pakweg Rusland tot bij ons geraken.. Ja dat kan wel even duren natuurlijk.

Ha! Je lacht met dit bovenstaande; Maar toch is het zo. Lees het onderstaande artikel uit het Nieuwsblad maar eens.

Zaterdag kijken we met zijn allen weer massaal naar de match van de Rode Duivels. Maar wanneer – of liever: als – er gescoord wordt tegen Tunesië, zal niet iedereen dat doelpunt op hetzelfde moment zien. U hebt het vast al eens gemerkt: in het café naast het uwe of bij de buren wordt al luid gejuicht, terwijl op uw scherm de aanval nog volop bezig is of de hoekschop nog genomen moet worden. Hoe komt dat?

Het café op de hoek waar de treffer nét een seconde eerder valt. Of de buurman die met de ramen open naar dezelfde voetbalwedstrijd kijkt, een paar seconden voor jou de goal te zien krijgt en het moment volledig verpest. Het is een vervelend, maar bekend fenomeen. Hoe komt het dat we vandaag, in een wereld die meer dan ooit verbonden is, niet allemaal alles op exact hetzelfde moment zien bij live uitzendingen?

Om maar meteen een illusie stuk te slaan: live beelden bestaan niet. Enkel de 1.000 Belgische supporters in Sotchi zagen de goals van Mertens en Lukaku werkelijk live. Om de beelden tot bij kijkers in de rest van de wereld te krijgen, is een reeks bewerkingen nodig.

Ten eerste: het vraagt tijd om de beelden, vastgelegd in Rusland, te verspreiden naar de wereldwijde tv-kanalen die de rechten hebben. Het versturen van de beeldenstroom via satelliet of kabel neemt weliswaar slechts een seconde in beslag. En tot zover wordt iedereen gelijk behandeld, want de beelden komen in Vlaanderen allemaal terecht bij de VRT en RTBF.

Waarom u de goals van de Belgen tegen Tunesië later te zien zal krijgen dan uw buurman
Foto: BELGA

“Het grootste verschil heeft te maken met de technologieën die de verschillende telecomoperatoren gebruiken en de behandelingen die de beelden moeten ondergaan vooraleer ze op een televisiescherm vertoond kunnen worden”, legt Jan Margot van Proximus uit. Afhankelijk van de operator moet het signaal door meer of minder ‘knooppunten’. Hoe talrijker en ingewikkelder die knooppunten, hoe meer vertraging de beelden oplopen. “Een signaal dat via de kabel loopt, komt in principe op hetzelfde moment bij iedereen aan. Tenminste, met gelijkwaardig materiaal”, zegt Telenet-woordvoerster Isabelle Geeraerts. Maar dat brengt ons bij het volgende punt.

Decoderen

Een sleutelrol is namelijk weggelegd voor de decoder bij de klanten. Daarvoor is de regel simpel: hoe meer bewerkingen een signaal ondergaan heeft, hoe langer het duurt om het te decoreren. Gelukkig bevatten decoders tegenwoordig erg krachtige processoren, die de signalen in sneltempo kunnen omzetten naar beelden.

Maar de leeftijd van de decoder heeft wel degelijk een invloed op de snelheid van de beelden. ”Sommige oudere modellen doen er langer over om het videosignaal te decoderen, voordat de beelden in live kwaliteit op het scherm kunnen verschijnen”, klinkt het bij Geeraerts. “En wie online of via de app kijkt, ziet de goals nóg wat later dan ze in werkelijkheid vallen. Dat verschil kan gemakkelijk oplopen tot een tiental seconden. Dat heeft te maken met de kwaliteit van de verbinding en of je al dan niet beweegt. Wanneer je bijvoorbeeld op de trein zit, zal het trager gaan.”

Vroeger was het beter

Vroeger, ten tijde van de analoge televisie, was het beter. Tenminste, wat gelijktijdigheid betreft. Iedereen zag dezelfde beelden tegelijk, omdat het signaal verzonden werd zonder verdere behandeling. Dat veranderde met de komst van digitale televisie, waardoor de beelden verschillende behandelingen moeten ondergaan. Maar dat zorgt er dan wel weer voor dat de kwaliteit beter is en dat je kan pauzeren of terugspoelen.

Helaas lijkt er dus weinig gedaan te kunnen worden aan spoilers door het gejuich van de buurman. Tenzij misschien gezellig samen met de buren naar de wedstrijd kijken.

Duivelse kerstmannen

Natuurlijk ben ik supporter van de Rode Duivels. En natuurlijk vind ik alle initiatieven om ons volk samen te brengen om voor de Rode Duivels te supporteren een leuke zaak.  En natuurlijk weet ik dat er een groot aantal mensen niet van het voetbal moeten hebben, maar dat ook zij toch stilletjes op een goed resultaat van ons Nationaal voetbalteam hopen. En natuurlijk weet ik dat het niet eerlijk is dat een voetballer al slapend rijk wordt en dat een topzwemmer nauwelijks een cent verdient terwijl die er veel meer moet voor doen.

Het voetbal is dan ook de meest belangrijke bijzaak ter Wereld. Panem et circenses.

En ik vind het schitterend dat huizen en straten Zwart Geel Rood kleuren. Dat de collega’s op het werk, de medependelaar op de trein, de (window)shopper, de voetganger en fietser, de analfabeet en de geleerde, de lichte en donker gekleurde, de korte en langharige, de hond en de kat – getooid zijn in Zwart geel rood. Hoewel, dat van de hond en de kat meen ik niet.

Maar wat ik afschuwelijk vind zijn kerstmannen tijdens de kerstdagen. Kerstmannen die aan een loden pijp het dak proberen op te kruipen. Kerstmannen die aan het bordes hangen of die geluk hadden om nog een vensterbank te kunnen grijpen.

Waarom ik nu ineens over kerstmannen begin hoor ik je denken. Om de link te leggen naar de gesponsorde vlaggen. Onze Nationale driekleur dient niet bedrukt te zijn met een biermerk. Ook niet met een hoofd van de gladiatoren die deel uit maken van het team. Ik vind het minstens even ‘not done’ als de eerder aangehaalde kerstmannen.

Op café kan het. Maar niet verder. Ik vind zo een vlag aan een huis echt wel marginaal. Geen sorry.

Elk gezin in België zou op eenvoudig verzoek een Belgische vlag moeten krijgen en zou daarvoor geen bakken bier moeten aankopen. Volgens de wet zijn zo een vlaggen zelfs reclame, dus dient er betaald voor te worden door de persoon die ze aan zijn huis hangt. ‘t Stond in de gazet.

Weet je waar ik wel tegen kan? Tegen die spiegelhoesjes. Niet dat ik het zelf doe. Maar ik vind het OK. Net als een sjaal op de hoedenplank.

 

Grote vakantie

Het is bijna zover, de grote vakantie voor de schoolgaande jeugd komt eraan. En ook dit jaar begint die een week eerder dan we gewoon zijn – of hoe het zou moeten volgens de regelmenten die in onze westerse samenleving van toepassing zijn.

Dus die grote vakantie begint niet op 1 Juli dus (zoals het was toen ik nog naar school mocht gaan) maar wel op 25/06/18. Of nog beter; op Vrijdag 22/06/18 om 11u45.

Let op: de studenten dienen wel nog heel even naar school te gaan op vrijdag 29/06/18 om een gesprek te hebben met de klastitularis. Een kwartiertje tussen 08.30 en 11.45. En de ouders kunnen dan in de namiddag datzelfde gesprek aangaan met de klastitularis. Wat is het nut van deze laatste gesprekken? Als er nu nog iets zou opborrelen dan is dat toch een teken dat er gedurende het jaar iets over het hoofd gezien werd?

Begin dus maar terug als gezin waarin beiden werken. Zelf dien ik al een groot deel van de maand Augustus thuis te blijven want een opvang voor de grote kinderen is er natuurlijk niet. En dat hoeft natuurlijk niet. Toch maar eens kijken voor een zomerkamp wat dan ook weer – want het is de tijd van het jaar meneer – behoorlijk veel geld kost. Of hopen dat de aannemer snel de nieuwe woning kan komen uitzetten. Dan kunnen de grote kinderen misschien de sleuven graven waar de beton in gegoten zal worden.

Let op2: Stel dat je het op het werk kan regelen dat je dan de laatste week van Juni op verlof kan gaan – want dat is veel goedkoper in die tijd van het jaar meneer – dan MAG dat niet hé. DOE dat niet!

 

 

 

 

Doodstraf

Zo, het is weer maar eens gelukt. De doodstraf. Voor 2 agenten. (Update: en een burger). Die hadden het ongeluk om net op de plaats te staan waar één vrijgelaten (wegens penitentiar verlof) geradicaliseerd onmens passeerde.

Ik ben pro doodstraf. [there, I said it] Maar natuurlijk niet voor dat soort dewelke die 2 agenten (en die burger) nu ondergingen. Maar wel voor dat tuig dat die onschuldige mensen de dood injoeg.

En je mag nog zeggen dat iedereen recht heeft op een eerlijk proces en dat dit een basisrecht is in onze moderne samenleving. Afknallen dat gespuis. Of een foltering laten ondergaan met een Iron maiden ofzo.

 

 

Geflitst worden

Ja, ik kan er mij aan ergeren aan de personen die steeds gaan klagen over het feit dat ze geflitst werden of geflitst kunnen worden.

Er zijn inderdaad flitslocaties die gekozen worden opdat ze geld zouden opbrengen. Ik denk hierbij aan controles op een baan waar je normaal 90 mag rijden maar waar de snelheid door wegenwerken terug gebracht werd naar max 50/uur. Meestal gaat dat dan in stappen. Van 90 naar 70 en dan uiteindelijk naar 50 of zelfs 30 per uur. Als je dan geflitst wordt op een 25 meter nadat het bord 70 verscheen, dan is dat een vervelende flitsboete. En is het eerder een boete omdat ze nu éénmaal geld willen hebben van jou. En deze flitscontroles vind ik ook niet kunnen.

Maar iemand die tegen trajectcontroles is, of tegen flitsers op een eerlijke locatie, neen die begrijp ik niet.  Het is tijd voor een bakje in onze auto die automatisch onze gegevens verstuurd van zodra er een tijdje te snel gereden wordt.

Zelf ben ik ook al geflitst op een Grote Baan waar ik 70 mag maar dan toch 78 reed en dan vloek ik natuurlijk wel eens. En ja, het lijkt soms wel traag, de snelheid die we mogen rijden op sommige wegen, maar is het echt de moeite om die opgelegde snelheid flagrant aan flarden te rijden? En ja, ik vind het ook vervelend dat wanneer je aan de toegetane snelheid aan het rijden bent er dan toch een andere bestuurder het nodig acht je voorbij te steken. Of dat je dan het gevoel krijgt dat je het achterliggend verkeer ophoudt.

Het zal waarschijnlijk wel te maken hebben met het feit dat ik ouder en dus ook rustiger word. Althans zo voelt ouder worden toch bij mij aan. Vroeger durfde ik wel eens – al dan niet terecht – uit mijn krammen te schieten. Nu laat ik het eerder wat begaan. En zoek ik de rust in mijn hoofd op.