Grote vakantie

Het is bijna zover, de grote vakantie voor de schoolgaande jeugd komt eraan. En ook dit jaar begint die een week eerder dan we gewoon zijn – of hoe het zou moeten volgens de regelmenten die in onze westerse samenleving van toepassing zijn.

Dus die grote vakantie begint niet op 1 Juli dus (zoals het was toen ik nog naar school mocht gaan) maar wel op 25/06/18. Of nog beter; op Vrijdag 22/06/18 om 11u45.

Let op: de studenten dienen wel nog heel even naar school te gaan op vrijdag 29/06/18 om een gesprek te hebben met de klastitularis. Een kwartiertje tussen 08.30 en 11.45. En de ouders kunnen dan in de namiddag datzelfde gesprek aangaan met de klastitularis. Wat is het nut van deze laatste gesprekken? Als er nu nog iets zou opborrelen dan is dat toch een teken dat er gedurende het jaar iets over het hoofd gezien werd?

Begin dus maar terug als gezin waarin beiden werken. Zelf dien ik al een groot deel van de maand Augustus thuis te blijven want een opvang voor de grote kinderen is er natuurlijk niet. En dat hoeft natuurlijk niet. Toch maar eens kijken voor een zomerkamp wat dan ook weer – want het is de tijd van het jaar meneer – behoorlijk veel geld kost. Of hopen dat de aannemer snel de nieuwe woning kan komen uitzetten. Dan kunnen de grote kinderen misschien de sleuven graven waar de beton in gegoten zal worden.

Let op2: Stel dat je het op het werk kan regelen dat je dan de laatste week van Juni op verlof kan gaan – want dat is veel goedkoper in die tijd van het jaar meneer – dan MAG dat niet hé. DOE dat niet!

 

 

 

 

Gedichtje

Onze jongste kapoen, bijna 3, zal deze week een gedichtje leren in de klas. Zo leert ons zijn klaskrantje.

Maar omdat het vandaag de laatste dag is om te klagen spuw ik mijn gal nog even over het feit dat ik vind dat er een grote fout staat in dat gedicht.

Lees en huiver 🙂

‘Lieve knuffel’

Ik leg een doekje op je rug.
Piep.. hier ben je weer terug.
Nu ben ik weer blij.
Zullen we knuffelen ik en jij?

.

Nee, serieus ik erger mij niet echt aan het gedicht, maar nu we met z’n allen toch op alles klagen en blijven op zagen dacht ik dat dit wel eens mijn kans was om het hier ook te doen.