ACC

Ik heb de gewoonte gekregen om op de autostrade de auto via ACC te laten rijden.  ACC staat voor Adaptive cruise control. Hierbij wordt de snelheid van de wagen aangepast aan wat er voor jou gebeurt. Ik stel van zodra ik de autostrade in Merelbeke oprijd de ACC in op 130, een snelheid die vanwege de drukte op de weg vrijwel nooit gehaald wordt. Een eerste deel file, meestal een paar minuutjes, is net na de oprit van Aalst. Dan gebeurt het wel al eens dat de auto maar een 40-50 km/h meer haalt. Of zelfs al eens stilstaat.

Een volgende stukje aanschuiven is vanaf Ternat tot aan Groot Bijgaarden.

Tussen deze 2 stukjes file wordt er meestal ook niet sneller gereden dan een goede 100 km/h. Ik laat hier de cruise control dus zijn ding doen en hou het de snelheid niet zo hard in de gaten. Natuurlijk blijf ik wel aandachtig het verkeer volgen want je weet maar nooit. En ook met de aan de rechterkant voorbijstekende motards is het wel eens opletten geblazen. Deels daardoor blijf ik dan ook op het derde(*), meest linkse, vak rijden.  Bijna iedereen blijft op dit stuk op zijn rijstrook.

Deze morgen zat er al even een audi in mijn gat te duwen,  Meneer den Audi wou duidelijk passeren maar ik achtte dit niet echt nodig. Volgen zult gij! Wat heeft het hier voor nut om één wagen op te schuiven? Maar Meneer Audi zag plots een kansje op de middenste strook, stoof daarop en stak mij voorbij om dan zijn plaatsje net voor mij in te nemen. Ik nam de controle van de ACC over en diende te remmen. De ACC doet dat uit zichzelf maar toch remde ik zelf. Het is nog altijd de macht der gewoonte.

Ik trok dan ook maar eens met mijn lichten naar mijn voorligger. Een witte Audi A7. Mooi zondermeer.

En zo kwamen we samen aan in het stukje file vanaf Ternat. En daar zag ik mijn kans om Meneer Audi A7 via zijn rechterkant te nemen. Ik reed dus naar het tweede rijvak en kon hem makkelijk voorbij steken. Niet zonder dat ik even mijn raam opendeed om hem erop te wijzen dat ik vond dat zijn nek nogal dik was. Agressieveling die ik ben.

En zo vervolgde ik mijn weg op het middelste rijvak tot Groot Bijgaarden zonder Meneer nog gezien te hebben.

(*) eerste-, tweede- en derderijstrook: de telling in belgië gebeurt vanaf de buitenberm. In andere landen telt men vanuit de middenberm.

 

 

 

E17

Het project waar ik momenteel werk is gelegen te Sint Niklaas. Vanuit mijn woonplaats is dat het vlotst te bereiken via de E17. Akkoord het is wel een 20 tal kilometer omweg dan via de E34 en dan via de binnenwegen te rijden, maar qua tijdsduur gaat het toch vlotter via de autostrade. Zeker er nu ook grote werken begonnen zijn op deze E34 (Antwerpen – Kust)
Ik dien wel het stukje Eeklo – Kaprijke te overbruggen maar al bij al valt dat nog mee. Dan verlaat ik de ‘Expressweg’ te Zelzate om vervolgens via de JF Kennedylaan naar de E17 te rijden.

Wat mij vooral opvalt op die E17 is de massa aan vrachtwagens. Dat maakt het bijwijlen wel gevaarlijk rijden. Een vrachtwagen rijdt aan 90km/u en dan wordt die voorbijgestoken door één die 92 km/uur rijdt. U kent dit fenomeen natuurlijk.

‘s Morgens is het nog te doen, maar als ik rond 16.30/17u de E17 afrij dan is het niet moeilijk te verklaren dat er wel eens een ongeval gebeurt.

Neen, dan rijd ik liever op de E40.