Gevuld witloof


Uit het gehaktboek van Wim Baillieu (twitter handle @wimballieu), met toevoeging van een persoonlijke toets.

Nodig:
4 stronken witloof
8 Plakken pancetta (zelf doe ik het ook wel eens met ontbijtspek)
0.5 l kalfsbouillon (ik gebruikte deze keer rundsbouillon)
Aardappelen om puree te maken.

Aan de slag:
Oven op 200 graden voorverwarmen
Witloof in de lengte in twee snijden
Ik snij de poep eraf en haal er het harde gedeelte uit.
Het gehakt is bij Wim puur toe te voegen, ik doe er een eitje en paneermeel bij en meng dat goed.
Worstjes maken en op de ene kant van het witloof leggen. Toedekken met het andere deel en vastmaken met de pancetta/ontbijtspek.
Plaats deze in een ovenschotel en overgiet met de bouillon.

40 a 45 minuten in een ovenschaal die je bedekt met aluminiumfolie.
Eens dit deze gaartijd voorbij is haal je de schotel uit de oven.
Vervolgens:

– Wim: De warme puree wordt in een spuitzak gedaan en de puree wordt op de schotel gespoten (rond de gevulde witloofstronkjes), vervolgens gaat dit nog een tiental minuutjes onder de grill.

– Mijn manier:
Ik haal de gevulde stronkjes uit de schaal en plaats ze in een andere schaal. Beetje gruyere kaas over strooien en even grillen tot de kaas een korstje vormt.
De bouillon die overblijft en nu ook sappen van het vlees en het witloof bevat bind ik met een roux tot saus.

Reservatie

Na de dagtaak van dinsdag had ik ‘s avonds omstreeks zes uur een afspraak bij een klant te Roeselare.
Om van de nood een deugd te maken zocht ik daags voordien een restaurant in Roeselare zodat we na het bezoek aan de klant zouden kunnen gaan eten. Ik maakte een reservatie tegen zeven uur.
Op dinsdagvoormiddag keek ik er absoluut naar uit om te gaan eten in de tapasbar die we uitgekozen hadden.
Voor het werk zat ik die dag in Sint Niklaas, een plaats waar ik nu wel meermaals zal zijn gezien het nieuwe project daar gevestigd is.
Rond drie uur in de middag begon het echter hevig te onweren. Dat zorgde ervoor dat de banen er nogal nat bij lagen. Tevens hoorde ik op de radio dat de weg naar roeselare, ter hoogte van Torhout, ondergelopen was. Ik besloot dan ook om die avond niet naar Roeselare te rijden en bracht daarvan de klant en de restauranthouder op de hoogte. Deze laatste was echter verbaasd en zei dat alle voorbereidingen voor ons eten reeds getroffen waren.
De terugrit van Sint Niklaas naar Eeklo nam anderhalf uur in beslag wat maakte dat ik pas tegen zes uur thuis was.
Later die avond, zo rond negen uur, belde de restauranthouder ons terug op. Nogal boos wist hij mij te melden dat ik nooit een voet in zijn zaak zou moeten zetten. Dat het ongeoorloofd is om een drietal uur voor afspraak nog af te bellen.
OK, ik kan daar enigszins mee akkoord gaan, maar ik wou – ook al was het op dat moment gestopt met regenen, niet het risico nemen om nog de baan op te gaan.