Poesje terecht

Nog niet zo lang geleden verscheen er plots uit het niets een klein poesje aan het tankstation, rechtover onze deur.
Gezien wij het diertje zelf niet konden houden gingen we de buurt af om de thuis van het poesje te vinden. Helaas vonden we de thuis niet maar gelukkig wou een iets oudere dame uit onze straat het poesje wel bij haar andere poesjes steken. Mocht er zich evenwel iemand melden voor het poesje dan zou ze daar zeker geen probleem mee gehad hebben.

De dochter had mij gezegd om een briefje te maken waarop een foto van het poesje diende te staan zodat het misschien toch nog terug thuis zou geraken.

En zo gebeurde, zaterdag kwam er een vader met zijn jonge dochter het tankstation binnen en die zagen het briefje hangen. Waarom het kleine meisje, ‘maar kijk dat is onze Musti’.
Samen gingen ze het diertje halen en reden blij gezind terug naar huis.

De mensen waren afkomstig uit Sint Laureins, wat toch al snel een 5-tal kilometer van het tankstation verwijderd is.
Het poesje had zich op één of andere manier, met de camionette van de vader, laten meevoeren.

Klein poesje

Klein poesje

Een klein poesje, dat zag ik deze middag bijna doodgereden worden, recht over onze deur dan nog wel. Daar is een tankstation en het beestje, ik weet niet van waar het ineens kwam, zat bijna onder de wielen van een lichte vrachtwagen – een camionette – zoals wij zoiets noemen.
Vervolgens stak het kleine beestje zich al wenend verscholen tussen een benzinepomp en een emmer die er langs staat. De dierenliefhebber in mij kon dat niet aanzien en ging, samen met de dochter des huizes, dat kleine diertje halen.

Al snel raakte het kleine beestje gewoon aan ons en even dacht ik eraan om het beestje bij ons te houden. Maar toen kwam de grote poes en die bleek er niet gediend mee te zijn. Bovendien dacht ik, we vertrekken binnenkort zelf op reis, we kunnen dat beestje niet op één twee drie huisgewend maken.

Ik twitterde en facebookte er op los om het beestje aan een nieuwe thuis te laten geraken. Ondertussen liepen we ook de straat af om te vragen of het beestje uit één of andere nest kwam.

Dat leek niet zo te zijn,maar een buurvrouw, inmiddels moeder van meer dan een acht kleine poesjes beloofde ons dat ze er wel wilde voor zorgen.

Ons hartje was gerust.