Staanplaats

Liam Gallagher treedt op 07/02/2020 in de Ziggodome las ik op 1 Januari 2019. We waren aan het nieuwjaren bij de schoonmoeder.

Liam Gallagher! De machtige Ziggodome!, een concertzaal waar we in België heel erg jaloers mogen op zijn. Eind September 2018 waren schoonbroer Giovanni en ik naar ELO geweest in die zaal.

Een blik naar Giovanni en de kaartjes werden besteld. Ons dames besloten mee te gaan om in de hoofdstad van Nederland te gaan stappen.

Ik had al heel veel zaaloptredens gedaan, maar steeds zittend. Deze keer besloot ik om een staanplaats te kopen. Het was tenslotte een rock en roll klepper van formaat en nu wou ik dat daar vanaf beneden wel eens meemaken.

Het was wel even schrikken toen ik aan de ingang stond en mijn kaartje aanbood. De dame, die mijn kaart scande, zei me dat ik verkeerd stond. Dat we een staanplaats hadden en dus aan een andere ingang dienden binnen te gaan. Toen daagde het… Inderdaad we hadden verleden jaar voor een staanplaats gekozen. We waren ruim anderhalf uur aanwezig en konden zodoende eens tot de front row gaan. Eens van heel dicht naar het podium kijken dus. Tof. Zonder meer.

Vanaf negen uur vloeide de rock and roll de arena in. Maar helaas ook het bier. Massa bekers vlogen door de lucht en hier en daar werden we dan ook getrakteerd op een bierdouche. Achter ons stond een drietal, 2 zangers en een zangeres te roepen in ons oren. Daarop konden we anticiperen om ergens anders te gaan staan. Maar al snel volgde er terug een bierstorm. Toen dacht ik, een staanplaats, neen daar doe ik niet meer aan mee.

Gelukkig was er de muziek. Liam was zijn eigen zelve. Beetje arrogant maar zoals altijd rechttoe rechtaan. Tijdens de eerste 5 songs een ietsje teveel waardoor de pauze tussen een aantal nummers net iets te lang duurde. Hij had problemen met zijn geluidstechnieker op het podium en die heeft dat geweten. ‘Fokkin wanker’.

Bij dansende beren las ik dat het de dag er na, in Brussel een aaneenrijging van liedjes was.

Op ad.nl vond ik deze

Liam Gallagher

*****

Voor een voor driekwart met – vol overgave met bier smijtende – Engelsen gevulde zaal worstelde Liam dit keer echter te zeer met zijn onwillige stembanden om echt gevaarlijk te worden. ‘Jullie rock-n-rollzanger heeft niet zijn beste dag,’ knauwde hij halverwege. Op Oasis-stadionsong Stand by Me vroeg hij zijn publiek om hulp. Die kwam er. Alsof de menigte een ploeterend voetbalteam aanmoedigde, daverde het refrein uit de met bier gesmeerde kelen. Een prachtig moment.

Gallagher (47) leek er kracht uit te putten. Hij staakte zijn gemopper op de techniek en krulde zich als vanouds rond zijn microfoonstandaard. Ook zijn praatjes kreeg hij langzaam weer terug.

Met een setlijst met daarop britpop-evergreens Live Forever, Champagne Supernova en Roll With It kon het ook amper werkelijk mislopen. Ook zonder voluit te scheuren kan Liam die songs laten zweven en schrijnen. Supersonic steeg zelfs even echt op. Zo eindige de show toch nog gelukzalig.

Rockchick

Stel, je bent 14, en je gaat voor het eerst naar een concert. Je was al eens op het cactusfestival als 10- en 11 jarige, maar een concert in een zaal, dat maakte je nog nog niet mee. Tenzij K3 toen je 7 was.

En het was nu niet naar Dua Lipa, Chainsmokers, Emma Bale of andere Imagine Dragons;  Neen, plots kan je mee naar Meneer Liam Gallagher in de Ancienne Belgique. Een man die in zijn eentje duizend, neen 2000 man sterk is. Hij die samen met zijn broer Noel de rockmuziek van de jaren 90 mee bepaalde en zo ook voorbeeld is voor vele rockbands die vandaag het mooie weer maken. Hij die voor jouw Vader best wel een icoon is. Hij die op een podium staat alsof de ganse wereld van hem is. En dat vertelde ik haar gisteren ook, net voor aanvang van het concert. Haar blauwe ogen sperden open.

Wel, dat overkwam mijn dochter gisteren. Was het nu omdat ze dan langer zou mogen opblijven of was het omdat ze de muziek toch wel kent? Of was het, om eens een Papa-dochter moment te hebben die ze zou kunnen koesteren zoals ze zelf zei.

Haar houding tijdens het concert bewees dat ze best wel kan rocken. Ik weet niet of ze graag heeft dat ik hierover schrijf, maar hé een coole meid trekt zich daar toch niets van aan.

Ik zag haar genieten tijdens de gekende(re) nummers, want al de nummers die Liam en zijn band speelden weerklonken al meermaals bij ons thuis of in de auto. Wonderwall moet wel haar climax geweest zijn. Maar dat was die van mij ook toen ik, .. 24 was.

Over het concert zelf. Kort. Top. Zijn nieuwe songs kenden we dus ondertussen ook vrij goed en die klinken iets minder rock and roll als de oasis songs. Maar goed zijn ze wel.

Daar waar ik drie weken geleden nog vanaf vrijwel dezelfde plaats naar Intergalactic lovers stond te kijken en waar toen de liefde van het podium rolde, zo stroomde – of waaide – nu de rock en roll vanop het podium. Ik herleefde een beetje mijn rock en roll jaren, de dochter haar rock en roll jaren zijn bij deze gestart. Op naar Werchter?

Wil je een meer beschrijvend verslag van dit concert, dan kan je bij de dansende beren terecht.