Bacteriële vergadering

Het worden weer topdagen op de trein voor de bacteriën en hun poging om mensen lastig te vallen. Naast de man met zijn glazen potje yoghurt stoorde ik mij weer enorm aan de vele hoestpartijen die uitmonden in slijmerig keelgeschraap.

Belangrijkste is evenwel dat we veilig in Brussel geraken en het werk graag doen.

 

Muziek op de trein

In deze tijden van politieke correctheid en het moeten opletten of elke letter die je neertikt op de juiste plaats staat begin ik deze blogpost met:

Onder voorbehoud van alle recht en zonder enige nadelige erkentenis.

Zo, ik kan er veilig en wel aan beginnen.

De voorbije twee dagen staakten de treinchauffeurs van de NMBS. Dat zorgde ervoor dat het treinverkeer enigszins herschikt diende te worden. Een dank u wel gaat van mijn kant uit naar de treinchauffeurs die toch wilden werken. Zo kon ik op dinsdag en woensdag dan toch mijn afspraken op het werk in Brussel nakomen. En kon ik op een vrijwel normaal uur terug thuis geraken. Doch het zorgde er wel voor dat de trein richting kust behoorlijk vol zat.

Ik nam gisteren plaats in een compartimentje voor 2 personen. In Brussel Zuid werd het compartiment naast mij, dat plaats biedt aan 4 personen gevuld met een paar jonge, stoere kerels. Ik schatte ze een jaar of 16. De trein was nog niet goed vertrokken of één van de jongeren nam zijn telefoontoestel en liet de muziek nogal luid weerklinken. Rapmuziek; In het frans. Niet direct mijn favoriete muziek, maar goed, iederen zijn smaak. Al snel kregen de jongeren de aandacht van de medereizigers.

Omdat er toch iemand iets moet aanmerken, en ik geef toe – ik ben dan wel veelal de eerste die dat zal doen – sprak ik de jonge kerels aan. Ik vroeg vriendelijk of het nodig was dat die muziek zo luid diende te staan. De vier keken elkaar aan met een blik van wat wil die man daar nu zeggen. De muziek werd heel even uitgezet dus ik dacht dat het wel over zou zijn.

U raadt het natuurlijk al. Nauwelijks was die laatste gedachte door mij heen gegaan, de muziek stond nog luider. Ik geef toe, ik gaf ze een scheve blik waarna ik mijn zitplaats veliet om een andere plaats te vinden. Eén van de stoere mannen maakte aanstalten mij te volgen waarop hij door de andere aangemaand werd, in een voor mij vreemde taal, te blijven zitten. Of begreep ik ze niet doordat ze een hand voor de mond hielden? Kan ook.

De rest van de reizigers knikten begrijpend naar mij en een jong koppel besloot ook van plaats te veranderen.

De rest van de treinrit zat ik niet echt meer op mijn gemak. Want wat als die gasten ook zouden afstappen in het vrij kalme Aalter? Daarom verplaatste ik mij toch een drietal keer zodat ik 2 wagons verder zat dan mijn oorspronkelijke zitplaats.

En mocht dit nu de eerste keer zijn dat er zo een jonge bende veel te luide muziek afspeelt ik zou er niet over schrijven. Ik denk dat ik in deze verlofperiode maar terug meer met de auto naar het werk rij.

 

Punten voor de treinbegeleider

Gisteren op het treintje van Brussel naar Aalter kwam de treinbegeleider af om ons vervoerbewijs te controleren. Maar we kwamen net aan in Aalter dus velen van ons stappen daar af.

Toch vroeg de treinbegeleider nog naar ons vervoerbewijs. Ik heb daar natuurlijk geen enkel probleem mee.

Hij zei evenwel, ‘we moeten zoveel mogelijk bewijzen controleren want we krijgen daar punten voor’. Ik keek alvast vreemd op. Punten krijgen om reizigers op hun vervoerbewijs te controleren. Er bestaan imho betere manieren om vervoersbewijzen  te controleren. Trouwens hoeveel soorten vervoersbewijzen zijn er bij de trein. 5? Een abo, een dagkaart, een tienrittenkaart, op de smartphone (enkel op thalys) … En elk bewijs dient op een andere manier bekeken te worden.

Maar die punten.. Tot wat dienen die dan? Krijgt de begeleider dan meer loon? Of moet de begeleider vrezen dat Jos dit te horen krijgt en de begeleider gaat schorsen/ontslaan?

Tournee minerale voor de auto

Ik heb mij voorgenomen om deze maand de auto mee te laten doen aan de Tournée minérale. Voor mezelf zie ik het nog wel of ik deze maand al dan niet een glaasje alcoholbevattende drank zal nuttigen. Ik denk eerder van niet, gezien ik het nu toch al sinds verleden jaar zonder doe.

Maar deze maand ga ik dus met de trein naar het werk in Brussel.  De afgelopen zes maand deed ik het met de auto en wou die nu even op regime plaatsen. 10.000 km op 3 maand vond ik een ietsje teveel. Minstens 1 keer tanken per week brengt de teller al snel op een 300 euro per maand aan benzine.  Als ik op de site van autogids de kostprijs per kilometer bereken kom ik al snel aan 0.28 euro/km. Evenwel, hoe meer kilometer je doet, hoe goedkoper dit lijkt te worden.

Dus 0.28/km x 158 = 44.24 euro per traject H/T.

Nu is de kostprijs – rekening houdend met een 1000 km ipv 3000 km/maand:

0,40 * 40 (verplaatsing Aalter): 16 euro + trein H/T 11 euro: 27 euro/dag

Een andere reden is om op het gemakje een boek te kunnen lezen. Dat gaat namelijk niet in de auto.

We zijn nu 2 dagen ver en ik krijg al afkickverschijnselen.

  • Van ‘s morgens vroeg al goed op de tijd moeten letten zodat ik zeker op tijd van thuis vertrek richting station Aalter. De trein, als die op tijd is, wacht immers niet.
  • Het is koud om te staan wachten op het perron.
  • Studio Brussel dat regelmatig wegvalt.
  • De mensen zijn nogal nors in de trein. Soms kan er al eens een glimlach af maar meestal is het een blik van ‘heb ik iets van jou aan toch’- als je  goededag zegt.
  • 2 dagen  ver, 2 keer meer dan 10 minuten later aangekomen.
  • Gisteren, terugrit moeten doen met een gehalveerde trein. Overvol dus.
  • Niet kunnen klagen over een auto die je langs rechts voorbij steekt om toch dat plaatsje voor jou in te nemen.
  • de parkeerschijf die niet verzet dient te worden.
  • Ik verlies ongeveer 45 minuten per enkel traject, zijnde 1.30 uur per dag.

 

Met de trein zou je…

Ondertussen doe ik de verplaatsing van en naar het werk nu al een 4-tal maand met de auto.

En afgelopen vrijdag 20/10 was zo één van die dagen dat ik dacht ‘zou ik nu niet beter af zijn om de verplaatsing met de trein te doen’. Het was immers kweetniehoehard aan het regenen, die vrijdagmorgen omstreeks half zes.

En dan kom je na een uur en tien minuten rijden op het werk aan en kijk je nog eens op de website van de Nmbs hoe het nu precies zat met die trein.

Autogewijs:

Vertrek 05.30.

Aankomst tussen 06:35 en 06:45

Gratis parkeren (parkeerschijf niet vergeten) terug in auto rond 15u05 en om 16:10 in Eeklo. (thuis, jongste zoon afhalen of boodschap aan het doen)

Treingewijs:

Optie 1:

Ik zou een trein kunnen nemen in Eeklo om 05.11; Parkeren geen probleem op dit vroege uur.

Hiermee zou ik omstreeks 06.35 in de Noord aankomen. Op moment van opzoeken was er echter 12 minuten vertraging op dat traject. Dus aankomst om 06:47; Neem daar dan nog een 5-tal minuten stappen bij en ik ben iets voor zeven op kantoor.

Hiervoor zou ik dan om 04.50 thuis moeten vertrekken, tien minuten voor het uur hetwelk ik nu uit bed stap.

NO GO. Ik zoek zelfs de terugreis niet meer op.

Optie 2:

Ik rij naar Gent om daar een redelijk dure parkeerplaats te gaan innemen. Trein om 06.11 om dan om 06.48 in Brussel aan te komen. Bij schrijven deze bedraagt de vertraging 5 minuten. Dus terug tegen 7 u op kantoor. Hier zou ik dan op mijn gewone uur kunnen opstaan en tegen half zes thuis vertrekken.

NO GO: het is vrij duur om in Gent te parkeren. En ook ‘s avonds zal het best wel druk zijn om vanaf Gent Sp te vertrekken met de auto.

 

Optie 3:

Zoals voorheen, met de auto naar Aalter, parkeren zal wel lukken op dit vroege uur.

Vertrekken in Aalter om 05:48. Dat moet ongeveer lukken als ik om 05.30 thuis vertrek.

06.48 in Brussel noord. Zonder vertraging. Op moment van schrijven hebben de treinen aalter – Brussel tussen de 10 en 23 minuten vertraging. Iets voor zeven op kantoor dus. Terugreis vangt aan om 15u12 en ik ben om 16:13 in Aalter. (als alles…) Tegn 16.35 in Eeklo.

Deze optie overweeg ik om komende winter te doen. Wel wetende dat een treinrit mij dan 16 euro H/T kost.

 

Reistijd

In Juli en Augustus, traditioneel een vrij kalme periode op onze Vlaamse wegen reed ik met de auto van en naar het werk in Brussel.
Zo vertrok ik tegen acht uur en kwam tegen negen aan. Rechtover het werk had ik steeds een niet betalende parkeerplaats.

Er zijn natuurlijk een aantal nadelen om met de auto naar het werk te komen.
– De kostprijs, de auto rijdt nog steeds niet gratis
– Het verkeer op de baan. Velen onder jullie blijven hardnekkig op dat tweede vak rijden.
– De kans op file. Gelukkig heb ik hier weinig tot geen last van gehad gedurende de laaste 14 dagen van Juli en de eerste 14 dagen van Augustus.
– Een krant lezen of een boek lezen gaat niet.
– Koffie! Hoe kan je die in de auto gaan drinken?

Maar de voordelen, die wonnen de strijd:
– Een uurtje naar/van Brussel tegenover 1u40 indien het traject met de trein gedaan wordt.
– De vrijheid van met de auto te zijn. Muziek die altijd speelt, vertrekken op het werk wanneer het uitkomt.
– Niet moeten controleren of de trein op tijd is.
– De geur en het storend lawaai van sommige treinreizigers.

Dat dit niet haalbaar is na de verlofperiode staat buiten kijf. Maar doordat we op het werk over redelijk flexibele uren beschikken dacht ik er over na om reeds om 05.30 naar Brussel te vertrekken.
En deze week, de laatste van Augustus startte ik daarmee.
Opstaan om 05.00 om vervolgens om 05.30 te vertrekken. Ik had evenwel gehoopt dit met de nieuwe auto te kunnen doen, maar die is tot nader order nog steeds niet geleverd, laat staan in productie genomen. Hier moet ik ook een blogpost over neertikken.
Maar goed, ik vertrek dus om 05.30 en tot nu toe ben ik telkens iets voor half zeven in Brussel. Parkeren is geen enkel probleem. Enkel moet ik eraan denken om mijn parkeerschijf te gaan verzetten.
Ik ben niet echt de man van acht uur werken en gedaan, maar het ziet er naar uit dat ik meestal tegen kwart voor drie zal kunnen stoppen. Dat maakt dat ik voor vieren terug thuis ben in tegenstelling tot 18.15 op de dagen waarop ik normaal met de trein ging. Want met de trein is het dus een 80-tal minuten per dag langer onder weg.

Met den otto vs den trein naar Brussel

Het was lang geleden dat ik nog eens met de auto naar het werk in Brussel reed. Aangezien het verlofperiode is en mijn abonnement bij de NMBS verlengde diende te worden besloot ik om toch maar eens de auto te nemen in plaats van de trein.

[Met de trein]

Als ik met de trein ga ben ik meestal één uur 40 onder weg. Dat is dan de verplaatsing met de auto naar Aalter die naargelang het verkeer en de vele rode lichten op de Aalterbaan zo een 20 tot 25 minuten duurt. In Aalter heb ik dan nog een 5 tot 10 minuten de tijd om te parkeren, mogelijks al eens door de krant te gaan en naar de trein te stappen. De treinrit duurt op papier 58 minuten tot 1u01 minuten, afhankelijk van het tijdstip van vertrek (23 na het uur of 12 voor het uur). Maar je rekent beter op 1u05 tot 1u10.

Dit maakt in totaal tot 1u40 voor een enkel reisje met de trein naar Brussel.

Maandelijkse kostprijs met de trein: 192 euro.  Inbegrepen, de spanning of je de trein op tijd haalt – ook al vertrek je ruim op tijd bij je thuis –  en of de trein er wel op tijd zal zijn. Vooral in de winterperiode is het aangenaam wachten op het perron te Aalter.

[Met de auto]

Parkeren aan het noordstation te Brussel is 15 euro per dag. Nogal duur toch. Maar ik hoorde van enkele collega’s dat je rechtover onze kantoren kan parkeren mits het plaatsen van de parkeerschijf. Je dient dan wel om de 2 uur de straat over te steken , even deel te nemen aan het verkeer en dan hopen dat er terug plaats is om terug parkeren en de schijf te leggen – want zo moet het volgens het verkeersreglement. Tijdens verlofperiodes zou dat evenwel geen probleem mogen zijn.

Er zijn werken in Aalter, er zijn werken in Zwijnaarde. Best wel een risico dus. Maar ik hoorde niets op de radio van enige verkeershinder op mijn traject dus ik vertrok vandaag om 08u02 met de auto naar het werk.  Om 09u05 kon ik inchecken op het werk. Auto geparkeerd en al. In een blauwe zone waar nog wel enkele parkeerplaatsen zijn. Ik had zelfs de ganse tijd muziek in de auto.

Straks dien ik niet te kijken hoe laat het is opdat ik de trein niet zou missen. Minpuntje, ik kon de papieren gazet nog niet doornemen. Maar dat kan ik straks dan wel doen terwijl ik mijn stuutjes eet. En mijn soepke drink.

Ik moet de proef eens op de som nemen om ‘s morgens om 06.00 uur tijdens niet verlofperiodes naar Brussel te rijden..

[Trein in Eeklo]

Een aandachtig lezer zal zich nu de vraag stellen waarom ik de trein niet in Eeklo neem, want daar is toch ook een station. Ondermeer deze blogpost is één van de redenen waarom ik daar de trein niet neem.

 

Mobiel op de trein

Ik vroeg mij al een tijd af hoe het komt dat de verbinding van het mobiel netwerk toch vrij veel wegvalt op de trein. Toen er nog geen smartphones waren maar wel al mobiele telefoon was het ook wel zo. ‘Sorry maar ik zit in de trein, mogelijks val ik weg’.  En dat is nu nog altijd zo.

Deze morgen was het niet anders. Tijdens de treinreis van Aalter naar Brussel had ik de ganse rit geen tot nauwelijks mobiel internet. Meestal luister ik naar de radio via de stubru app, maar er was dus weinig muziek te horen.

En dus stelde ik de vraag, gericht aan proximus, eens op twitter.

//platform.twitter.com/widgets.js

//platform.twitter.com/widgets.js

//platform.twitter.com/widgets.js

Maar met bovenstaande kon ik niet echt tevreden zijn.

//platform.twitter.com/widgets.js

En toen kreeg ik een wel heel goede duiding in een privé bericht.

Een goede gsm-ontvangst in de trein is niet evident. Als volgt een aantal problemen die telefoneren en internetten in de trein bemoeilijken. Eerst en vooral zijn de treinstellen behoorlijk effectieve filters voor gsm-stralen. Sommige stellen hebben zelfs zonwerende folie op de ramen die ook radiogolven tegenhoudt. Zo kunnen er bijna helemaal geen signalen in of uit de trein. Een treinbedding heeft vaak ook hoge bermen, waardoor de gsm-signalen moeilijk tot in de trein geraken. 3G op het spoor is dus niet evident. Het volgende punt is dat er langs de sporen minder antennes staan uit veiligheidsprotocol. Het is niet zo eenvoudig om gsm-antennes naast een spoorweglijn te plaatsen. Veiligheidsprotocollen zijn daar de grootste oorzaak van. De palen van de elektrische bovenleiding zijn onbruikbaar wegens te gevaarlijk: medewerkers van de operatoren mogen er niet in. Alleenstaande masten mogen om veiligheidsredenen niet te dicht bij de sporen staan, waardoor ze in veel gevallen op landbouwgrond of in een bos moeten staan. Ook geen evidentie. Ik hoop je hiermee een juiste uitleg te kunnen bieden voor de oorzaak. Oprechte excuses voor de beperking. Mvg, Nicky

Blijft natuurlijk wel jammer dat mobiele data op de trein toch beperkt is, we zijn teveel gewoon meneer.

Zonder zorgen naar Coldplay in het Koning Boudewijnstadion

Zo kopte de mail die ik zaterdag 17-06 mocht ontvangen naar aanleiding van het concert van Coldplay dat we op 22-06-17 in het Koning Boudewijnstadion zouden bijwonen.
In die mail staat er dat het ten stelligste afgeraden wordt om met eigen vervoer naar en dat men beter met het openbaar vervoer reist.
Wij zien dat zeker zitten, ik neem aan dat er grote verkeershinder zal zijn op de Brusselse ring en dat een parkeerplaats vinden en dat vooral de parking verlaten om terug naar huis te rijden een werk van lange adem zal zijn.

We vertrekken dus op donderdag met de auto richting Aalter. Tickets voor het concert en voor de trein? Check. Het is minder warm dan de dag voordien maar dat belet ons niet om in zomerse kledij de avond in te stappen.

Net voor we Brussel Zuid binnen rijden stopt de trein. We staan daar een klein kwartier. De communicatie in de trein was top. Om de paar minuten werden we op de hoogte gehouden van de stavaza. Spoorlopers zo bleek.
Eens aangekomen werden we op een vriendelijke doch enigszins gedwongen manier richting loketten van de MIVB geleid. Daar hadden we al snel onze tickets voor de metro beet en konden we naar het Koning Boudewijnstadion rijden. Met uitzondering dat er wel een heel vreemde geur in de treinstellen ging was er geen enkel probleem. En inderdaad overal was er wel veel controle, door de politie in dit geval.

Het concert dan, goed tot zeer goed; Misschien leent een andere blogpost zich hiervoor. Voor vriendin Joyce was dit het beste dat ze al ooit gezien had. Dus zij tevreden, ik tevreden. Dit was een toffe avond.

Op naar huis dus. De trein zou om iets na twaalf vertrekken richting Aalter. Een vlugge rekensom leerde ons dat we dan tegen half twee ten laatste in bed zouden liggen en zo toch een goede 6 uur slaap zouden hebben.

We waren bij de eerste in Brussel zuid en kregen te zien dat de EXT treinen, de speciaal ingelegde treinen, die grotendeels door de concertorganisator betaald waren, een vertraging had van meer dan een half uur. Er was nu een trein richting Oostende met stop te Aalter om 00:39 en één om 00:42. De treinen stonden evenwel afwisselend ‘aan perron’ en ‘a quai’..

We hadden dus nog een uur de tijd. Maar Brussel zuid en omgeving was doods. Enkel een koek en een drankje uit een automaat was mogelijk. We stapten dus rond 00.10u, een goed half uur voor vertrekkenstijd naar perron 9 alwaar we opgewacht werden door 3 werknemers van de NMBS geflankeerd door een aantal politiemensen en een aantal personen van securail.

Ticket tonen om de terugreis aan te vatten doch we konden de stilstaande roltrap niet op. Toegang geweigerd door een blonde deerne. Nu ja deerne… Maar een mens maakte zichzelf niet natuurlijk dus ik zal niet snel overgaan tot enig verwijt in de richting van een ander persoon. Zeker niet als het op uiterlijk aankomt.

Sorry, dat stond niet in haar woordenboek. Wat er wel in stond was. Ge hebt een verkeerd ticket. Het is een van gisteren en ik wil één van vandaag.
Euh ja, dat is één van gisteren, maar het is vandaag al vandaag hé, dus een dag later dan gisteren… We zijn na middernacht..
Neen, dat ticket dat ge hebt dat was gisteren geldig. Vandaag gaat ge niet mee.
Ik was nog steeds niet mee en zei: Ik heb maar 2 tickets gehad, diende ik er dan 4 te hebben, voor elke reis één, Heen/terug ticket ofzo?
En toen zag ik het, haar vinger wees naar de datum en daar stond 21/06/17 op. Dit had dus 22/06 moeten zijn.
‘Oei, verdorie, ik heb dat online besteld, betaald en dan afgeprint en ben dus een dag verkeerd geweest.. Kunnen we mee – we zijn gisteren niet naar Coldplay geweest – ticket staat op naam – kijk hier de tickets van het concert: ook 22-06.. Ik ga dagelijks naar Brussel, zie hier mijn abonnement.. En ik heb toch ook maar betaald voor dat ticket ondanks dit abonnement.’ Dom van mij, ik weet het.
Neen! Ge gaat hier moeten blijven; Of 20 euro betalen voor een nieuw ticket. 20 Euro? Terug een H/T met inbegrip van de metro aan 4.20 euro per persoon? Ja.

De vriendin, wie ze kent weet het, wie ze niet kent: ‘Als da hier zo zit!’ En hop weg was ze. Gelukkig kan ik behoorlijk kalm blijven en probeerde enkele minuten nog eens bij een andere treinbegeleider. De madam stond naast hem dus ik sprak hem als volgt aan: ‘Meneer, ik weet dat ik verkeerd geweest ben bij het bestellen van mijn ticket en we mogen van jouw collega die naast jou staat niet mee. Maar kan jij misschien een beetje redelijk zijn en begrip hebben voor onze situatie?’. Meneer kijkt mij aan en zegt Nee, je moet een nieuw ticket kopen of neem de trein naar Oostende van 00.26 dat is nog een IC dus je kan je abonnement gebruiken. – Hij had het gesprek met madam dus gehoord want wist van mijn abonnement. Daarop repliceerde ik dat die niet in Aalter stopt. ‘Dan is dat pech en dien je een nieuw ticket te kopen’. Ik blijf kalm en steek mijn betaalkaart in zijn automaat.
Uiteindelijk stapten we op de trein, die dan ook – zonder communicatie hieromtrent – nog eens 15 minuten later vertrok bovenop de vertraging van een half uur die er reeds was. Thuis om 02.15. *slaapwel* Zaterdag kunnen we uitslapen, tot 8 uur! 🙂

We waren zonder zorgen naar Coldplay geraakt, maar er stond inderdaad niet bij dat we ook zonder zorgen terug zouden geraken. Volgende keer lees ik beter de kleine lettertjes.
Volgende keer ga ik dan toch maar met de auto. Ik vernam ondertussen van personen die met de auto gingen dat er geen vuiltje aan de lucht was om er te geraken en om terug thuis te geraken.

Het openbaar vervoer

Ik moet het toch eens over het openbaar vervoer hebben. Ik maak er, wanneer er te werken is, zo goed als dagelijks gebruik van. Voor mij betreft het vooral de trein van en naar Brussel, de bus of tram heb ik nauwelijks tot nooit nodig. Ik zie mij immers nog geen verplaatsing met de bus te doen van mijn woonplaats naar Aalter want dan ben ik nog sneller af met de fiets. Maar dat doe ik dan ook weer niet, fietsen naar het station van Aalter.
Tot het punt nu: (to the point als het ware):
Verleden week komt collega René (64 jaar!) binnen en zei mij dat hij nu wel eens een brief ging schrijven naar de mannen van De Lijn en van Den NMBS. Het zat hem blijkbaar hoog.
Ik liet hem zijn verhaal doen en zei hem dat ik het eens, in korte zinnetjes, op twitter zou plaatsen.
Zijn verhaal in een notendop:

Robotten, dat zijn de bestuurders van bussen. Ik neem al jaren het openbaar vervoer van en naar het werk, maar dat had ik dus nog niet meegemaakt. Kom ik met de trein vanuit Brussel aan te Landen, waar ik dan de bus naar St Truiden neem. Vertrekt dieje bus toch wel voor mijne neus zeker. Mocht ik nu toch een uur wachten eer de volgende bus er was; Maar gelukkig zag de bestuurster mij molenwiekend op de bus af rennen en stopte dan toch om er mij op te laten; Puf puf, ik kon mij zetten. Ik begrijp dus niet waarom die bus net wachtte op de trein die er aan kwam. Oké, die was 3 minuten later dan gepland, maar dan nog. Robotten, dat zijn het.

Het gesprek op twitter startte ik met deze tweet:

Collega vergeleek hier chauffeurs v @delijn met robotjes. Code licht op = vertrekken. Geen rekening houden met trein die toekwam.

Waarop de man achter de twitterknoppen bij de lijn, een zekere LEO, mij al snel om de coordinaten van de bewuste rit vroeg. Deze gaf ik evenwel niet, want het was niet mijn bedoeling om de chauffeur in kwestie mogelijks te laten berispen.
Evenwel kwam er een ander persoon in het gesprek, laat mij hem Bus noemen en ik ben dan IK.

BUS: Geen wachttijd aanvraag=vertrekken op tijdstip aribus systeem. Anders gn verantwoording voor later vertrek geregistreerd.
Ik : is toch de bedoeling dat een aansluiting trein/bus voorzien is? Collega diende bijna een uur te wachten op andere bus.
BUS: Wachttijd moet door treinbegeleider aangevraagd worden. Dan krijgt buschauffeur wachttijd op aribus systeem. 1/2
BUS: Als die wachttijd niet is aangevraagd, dan krijgt chauffeur op normaal Vertrek uur zijn vertrekcode.en mag rijden. 2/2
IK : dank voor de duiding, collega blijft evenwel verbaasd dat de bus ging rijden ook al zag die de trein aankomen #pavlov
BUS: Als zijn trein nog eens vertraging heeft, treinbegeleider vragen om bus te laten wachten via aribus 😉 Dan komt het goed.
IK : 3′ worden klaarblijkelijk niet doorgegeven? En dan nog als chauffeur trein ziet aankomen..
BUS: 1) dan neemt hij zijn overstappen wel tè nipt. 3m is echt kort. 2) geen wachttijd op bord=vertrekken.
IK : ik maak die ritschema’s niet hé 😉
BUS: Niet vergeten dat chauffeur meerdere ritten heeft, en vertraging in pauzes snijdt. Spontaan wachten = problemen zoeken.
IK : Begrijp ik heel goed dat pauzes dan korter zouden worden. Maar als je trein ziet komen, dan wacht je toch even?
BUS: Waarom? Vertrekcode op aribus scherm = rijden. Je kan zo een hele dag blijven staan voor elke trein die toekomt hé…
IK : qua klantvriendelijkheid kan dat zeker tellen. Ik rij, ook al zie ik trein komen, want anders gaat mijn pauze – x minuten.
BUS: Neen, ik rij want niemand heeft aansluiting gevraagd, en andere klanten verwachten dat ik op tijd ben…
IK : dan is de timing van de aansluitingen niet ok? Soit, ik heb de bus niet nodig want moet met de auto naar station.
BUS: Feit is, systeem is er, en werkt. Chauffeur hoort niet spontaan te wachten en onnodig vertraging op te lopen.
IK : Je hebt gewonnen.

Je ziet, ik neem het graag op voor een collega.