Aanslagen in Parijs

Onze oudste kinderen (10 en 12 jaar) hebben, het net zoals ons moeilijk om de recente aanslagen in Parijs te plaatsen. Het is immers wel heel dicht bij nu.

Toen ik gisteren, samen met de kinderen, de jongste zoon (9 maand) uit de opvang ging halen, stopte ineens een auto voor ons. In de auto hing een sjaal van ‘Fenerbache’, een Turkse voetbalploeg.

De vier pinkers gingen aan, een blank meisje stapte uit aan de bestuurderskant. Een man van Turkse origine stapte uit de passagiersplaats om vervolgens het stuur over te nemen.

Rechts van mij was er een parkeerplaats vrij en mij werd het al snel duidelijk dat het meisje niet kon parkeren en dat haar vriend dit dan maar moest doen. Helaas was ik al te dicht genaderd en stonden er al een aantal auto’s achter mij aan te schuiven waardoor ik niet meer achteruit kon.

Maar, en vooral dit, de dochter was duidelijk geschrokken dat die auto zomaar opeens stopte, de vier pinkers opzette en dat er vervolgens een ‘vreemde man’ uitstapte’.

Papa, dat is enen van de IS!

Heb dan nog maar eens gezegd dat er maar weinigen zijn met een iets andere huidskleur of uiterlijk die terrorist zijn. Maar het geeft mij toch stof tot nadenken waar een jongere aan denkt.

2 thoughts on “Aanslagen in Parijs”

  1. Hey Christophe.

    Ik denk dat het veel afhangt van waar ons kinderen opgroeien. Jens is ook 12 jaar en gaat naar Gent naar school. 80% van de leerlingen is van vreemde origine. Hij heeft een heel andere kijk dan ikzelf over de mensen. Jens maakt geen onderscheid tussen de kleurtinten. Hij heeft ondertussen ook al vrienden van vreemde origine.
    Dat ligt ook voor een groot deel hoe de scholen hier mee omgaan. Jens en zijn klasgenoten zijn trouwens uitstekend opgevangen gisteren op school. Ze hebben hier veel aandacht aan gegeven.
    Maar ik versta de reactie van de dochter, want dit kom ik ook tegen.
    Groeten
    Bart

    Like

  2. Als wij in 2010 een jaar naar Frankrijk gaan wonen zijn, is mijn oudste op zijn Franse school geconfronteerd met discriminatie. Hij was plots een buitenlander. Het jaar ervoor was een van zijn vrienden openlijk fascistisch (net als zijn ouders) , als we terugkwamen, kwamen die twee niet meer overeen. Een van de (verschillend) redenen was dat J, niet zomaar rasisme aanvaardde. Hij had meegemaakt dat kinderen hem zonder hem te kennen discrimineerden en wilde daar niet aan mee doen.

    Like

Wat denk je?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.